Sa Bibbia frorigiada

• #inlimba
• #Sardo
• #BibbiaFrorigiada

Bogai putzus est circai su sentidu

Candu unu ligit unu libru antigu, s’abetat chi ddoi siant contus de àterus tempus. E candu ligit sa Bìbbia bolit cumprendi totu luegus. Invècias, sa bellesa de is scritus antigus est massimamenti custa: tocat a ddus ligi unu muntoni mannu de bortas po ndi-cumprendi calincuna cosa.

E acontessit puru de essi segurus de ai cumprèndiu e, invècias, una dii totu cussu chi fiat seguru nd’arruit. Po mimmi, est cussu chi est acontèssiu cun su contu de is putzus e mitzas de Isacu (Gen 26). Creiu chi fiat sceti unu contu po nai sa richesa de cussu babbu mannu e po ddu ponni apari de su babbu suu, Abramu. Chini tenit bestiàmini sciit ca tocat a tenni àcua po ndi-ddi bogai su sidi.

Duncas, tocat a circai logu de pastura innui ddoi funt putzus o arrius. Ma su prus de is bortas, cussus logus bellus funt giai de calincunu àteru pastori. Po cussu est fàtzili chi cumentzint brigas, bardanas, certus. Aici puru in su contu de Isacu: essendi in logu allenu, is meris de sa terra ddi serrant is putzus chi aberit. Parit una cosa de pagu intelligèntzia, poita fiat mellus a ddus imperai, invècias de ddus serrai.

In prus, una cosa est a bogai putzu, àtera cosa est a agatai mitzas. S’àcua bia chi nomenat sa Bìbbia est a s’imbressi de s’àcua firma. Naraus chi custa est s’àcua de pigai a cracida o a strexu acapiau, cussa bia est cussa chi crogòlliat, chi bròculat de terra o de una perda: est propiamenti àcua de mitza. A bortas bessit sola e si biit, àteras tocat a ddi fai su logu po ndi bessiri.

Ma totu custu ita ddi serbit a unu chi in sa Scritura sagrada est circhendi a Deus e su chi bolit nai a sa vida sua? In custu is maistus sàbius ebreus funt de agiudu mannu. Issus etotu si poniant custas dudas e circànt de arrespundi a custas pregontas. Custa circa de àcua no at a essi sa circa de sa vida chi faeus totus?

No at a essi comenti a sa faina de ligi sa Bìbbia e agatai su bonu sentidu po sa fidi nosta? Est Gèsus etotu chi a cussa fèmina de Samària ddi narat chi est circhendi s’àcua bia, ma no po studai su sidi de buca, ma su sidi de coru. Isacu e is tzeracus bogant putzus e circant àcua in sa terra, e forsis nosu ddu faeus de sa Bìbbia: circaus àcua bia po sa vida nosta, po sa fidi nosta, po nci arrennesci a biri mellus in is diis chi biveus.

A bortas parit de essi agatau s’àcua giusta, ma calincunu – foras o aintru de nosu etotu – si serrat cussu putzu e si tocat a torrai a cumentzai: una, duas, tres… Finas a candu: allodda s’àcua giusta, s’àcua bia, s’àcua po nosu! S’àcua de rekobot (26,22), s’àcua de unu logu scampaniosu!

MAC

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Tweet

Leggi anche

Una stèrrida de sa chistioni (parte 1)

Sa nàscida de is duus fradis (parte 2)

Cussa gentilla benedita (parte 3)

Isacu a sa moda de su babbu (parte 4)

Tocat a sceberai su capu… (parte 6)

Ma esti fradi miu? (parte 7)

At abarrai beneditu (parte 8)

At a essi ora de andai atesu (parte 9)

Chistionis de coja (parte 10)

Su bisu est avisu (parte 11)

Acanta de unu putzu (parte 12)

Una pedra manna meda (parte 13)

Unu stràngiu in domu allena (parte 14)

E chi ti mudant sa paga? (parte 15)

Poita apu traballau? (parte 16)

Pobiddas certadoras (parte 17)

Candu est tropu… (parte 18)

Is ùrtimus fillus (parte 19)

Un’àteru certu (parte 20)

Fainas de antigòriu (parte 21)

Load More...