Mercoledì, 29 Aprile 2026

Chi m’agiudas, ti torru gràtzias

Candu Giacobbe si-ndi fiat fuiu de sa domu de su babu cun sa spera de si cojai cun d-una fèmina de sa famìllia sua, si fiat agatau in d-unu logu in su sartu e ddi tocàt a passai su noti. Duncas, circat unu logu po si corcai e circat una pedra po ddi fai a cabidali. No fiat de seguru sa manera prus bella po no tenni dolori de tzugu, ma a s’apretu, s’imperat finas una pedra po dormiri.

In prus, candu unu si-nc’est fuendi de sa morti, ddi tocat amarolla a s’arrangiai. Scurigau, si dormit. Si sciit chi candu unu est stracu o tenit pensamentus, su bisu no mancat mai. E, in tempus antigu, su bisu fiat puru su fueddu de Deus po s’òmini: candu unu dormit, no podit sceberai ita bisai, no si podit furriai a su fueddu de Deus, no si-nci podit fuiri. Duncas, su bisu fiat avisu.

E Giacobbe bisat una scala chi tenit is peis in terra e sa punta in celu; in cussa scala, fatu-fatu fait s’àrtzia e cala una cambarada manna de àngelus. Deus etotu, chi est ingunis afaci, ddi narat: Deu seu Deus! Cuddu Deus de babbu mannu Abramu, de babbu tuu Isacu. A tui e a s’eredeu tuu s’apu a donai custa terra innui ses corcau. As a tenni un’eredeu aici mannu chi nemus dd’at a podi contai, agiumai comenti a su prùini de sa terra. T’as a spainai de Orienti a Otzidenti, de su Cabu de giossu a su Cabu de susu de custa terra. E deu apu a essi cun tui e t’apu a amparai in dònnia logu a innui as andai. Apustis, t’apu a fai torrai a innoi, a custa terra etotu, poita deu no ti lassu solu e fatzu diaderus cussu chi promitu.

Comenti si ndi fiat scidau, Giacobbe narat: Custu est unu logu spantosu! Deus est innoi e deu no ddu sciia. Giacobbe si-ndi fiat assicau de cussa cosa manna chi iat bisau. Est unu logu de timmi diaderus! Est sa domu de Deus; est sa genna de su celu. Apustis iat sighiu a dormiri. A su mangianu chitzi, si-ndi fiat pesau, iat pigau cussa pedra chi iat imperau comenti a cabidali e ndi-dd’iat stantargiada.

Asusu dd’iat ghetau ollu e dd’iat mudau su nòmini de Luz a Domu de Deus. Sigomenti fiat fraitzu cun is òminis, dd’iat fatu cun Deus puru, fendi votu: Chi Deus m’agiudat in su caminu miu, chi m’acumpàngiat in dònnia faina, chi mi fait arricu e mi donat famìllia manna e mi fait torrai a custa terra, insaras at a essi Deus po mei. E chi Issu at a fai totu cussu chi m’at promìtiu, e m’at a sighiri a benedixi po totu sa vida mia e m’at a preni de dònnia gràtzias de Deus, dd’apu a donai – po Issu – una pimpiralla de totu su beni arriciu.

E su fraitzu otenit sa baneditzioni de Deus essendi mancari filibustieri finas cun Deus e faendi cuncàmbia de benis.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon