Mercoledì, 29 Aprile 2026

Depiat essi tua e aici at a essi

Giacobe a su mangianu si nd’acatat chi cussa chi nc’iant imbucau a su letu suu no fiat Rachele, sa pitica e bellixedda, ma Lia, sa manna e bamba: arratza de befa lègia chi dd’iat fatu su tziu! E poita m’as collionau in custa manera? No apu traballau po mi cojai a Rachele? E imoi comenti potzu fai po otenni sa chi stimu e chi mi praxit? No nci-dda potzu torrai a mandai e mi betis cussa giovunedda?

E su tziu: Su chi est fatu, abarrat fatu! (Parit de torrai a intendi a su babbu, Isacu, candu iat fueddau cun su fradi mannu, s’arrùbiu, apustis chi Giacobe si fiat bistiu cun sa peddi de su crabitu e ndi-dd’iat furau sa beneditzioni. Est totu a pratu torrau!). No si podit mudai su chi acontessit in sa vida, ma si depit agatai arremèdiu. Deu no ti podiu giai sa prus pitica, poita sa prus manna fiat bagadia! Sa traditzioni nostra e su sentidu fait cojai innantis a sa manna e apustis a sa segunda. Desinuncas, chi si-dda cojat a sa manna? As a biri chi, mancai no siat bella cantu bolis, at a essi una fèmina chi fait fillus e fillas. As a imparai a dda stimai! Giacobe dd’ascurtat e comenti a cussus chi giogant a bastus e collionant, sciit ca custa borta at bintu su tziu. E ddi narat: Nc’est pagu de fai! Oi as bintu tui e cun custa abarru cojau. Ma ita depu fai po otenni a cudda puru? Gei no mi-dd’as a arrefudai, berus? E cuddu: Depiat essi pobidda tua, e aici at a essi, a su tempu suu. Comenti as fatu po sa prima, ti tocat a traballai po custa puru: àterus seti annus! Gei ddus balit, seti annus de traballu. Imoi acabba sa festa po sa primu coja e agoa as a cumentzai su tempus po mi pagai s’àtera puru.

Giacobe no si-ddu fai arripiti duas bortas e atzetat. Una cida de festa e si cojat cun Rachele puru. Làbanu, comenti iat fatu giai cun cussa manna, ddi donat finas una tzeraca, Bila, chi at a essi de importu po su chi acontessit intra is duas sorris. No tocat a si-ndi scaresci ca finas a candu donniunu tenit su suu, si podit abarrai in paxi, ma candu tocat a partziri su beni, calincunu fueddu podit nasci.

E imoi su beni de is duas sorris est su de tenni su pròpiu pobiddu: si ddu depint partziri. E chi Giacobe fiat fraitzu, poita fillu de Rebeca, cussas duas tenint su sànguni de su babbu. In prus, in tempus antigu prus de oi, candu unu si cojàt, boliat fillus e ndi-faiat cantu podiat.

Tenendi duas pobiddas, Giacobe fiat pòtziu diventai babbu una bella pariga de bortas. Ma su tiàulu fait is pingiadas e no is cobercus: Lia fatu-fatu abarràt prìngia, Rachele invècias nudda, no arrennesciat a tenni fillus. Po cussu at a cumentzai sa batalla intra de issas.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon