Mercoledì, 29 Aprile 2026

Mellus a essi fortis opuru abistus?

Candu su babbu est po unu fillu e sa mamma po s’àteru, in d-una famìllia tocat a s’aprontai a totu! Pruschetotu, candu s’òmini no fueddat meda cun sa pobidda e donniunu fait a contu suu. Isacu – narat sa Genesi (25,28) – faiat is partis a su prus mannu, s’arrùbiu, mentras Rebeca a su prus piticu, su fraitzu. 

E no est mancu sa prima borta in cussu libru de sa Bìbbia. Giai Eva dd’iat fatu stimendi meda a Cainu e lassendi a un’ala a Abele. Abramu e Sara si fiant agataus de acòrdiu cun Ismaele e iant tèntu scòrriu candu Isacu fiat crèsciu e su prus mannu pariat prus forti de su piticu. Giacobbe puru at a fai su pròpiu, preferendi a una pobidda intra de is duas e a is fillus de custa – Giusepi e Beniaminu – in pasa de is fradis. Is preferèntzias faint pigai sceberus chi, bortas meda, ghiant a fainas de disamistadi o de cunflitu.

E in su contu de s’arrùbiu e s’imbusteri, de cussas preferèntzias est nàscia sa rivalidadi e su disìgiu de essi unu prus de s’àteru. Su babbu, bèciu e a ogus studaus, circat de giai parti a cussu mannu, chi si-ndi fiat fatu furai sa metadi sua de su beni. Duncas, ddu mandat a tzerriai e ddi narat de bessiri a cassa. Isacu narat chi bolit papai petza bona e a pustis ddu benedixit comenti est giustu. A Esaù, chi at bèndiu su beni suu po papai, dd’ant a collionai ancoras po su papai: ingunis po su sghinzu suu, innoi po cussu de su babbu.

Chini ligit – ca, in sa Bìbbia, est prus de importu de chini scriit –  si nd’acatat chi su contu serbit a issu etotu: depit imparai a no si-ndi lassai papai de calincuna bibirria chi no ddi lassat libertadi. Parit chi Isacu boliàt arrangiai is cosas po sa parti de cussu mesu innotzenti de Esaù. Ma – comenti si narat – su diàulu fait is schiscioneras, ma no is cobercus. Duncas, cussu chi Isacu narat a sa cua a Esaù dd’intendit Rebeca chi fiat orbetendi a palas de sa tenda. Connoscendi a su pobiddu, iat, forsis, fragau ca fiat arribat s’ora de ddu benedixi.

Ma po sa mamma cussu fillu est tropu segau a grussu, tropu pagu a prumu po essi su capu de sa famìllia e, apustis, de su pòpulu. Rebeca non abarrat liris-liris e tzerriat a su fillu stimau: Piga un’angioni, ca ti ddu coxinu deu. Tui cuncorda unu bestiri de lana de angioni, ca po una scuta depis essi fradi tuu.

Tocàt a fai lestrus, poita Esaù fiat bonu in sa cassa e podiat torrai in pressi. Cussu pariat imbitzau a fai totu de pressi, chene pensai. Po cussu no podiat essi su babbu de unu pòpulu nou. No bastat a essi fortis e atrivius; mellus a essi puru abistus comenti a margianis.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

 CLICCA QUI per sapere come fare

 

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon