Mancai siat furada, no si-ndi-dda potzu pigai
Isacu ddi torrat a preguntai: Ma ses pròpiu tui, fillu miu, su mannu, Esaù? E Giacobbe: Tzertu chi seu deu! E su babbu: Insaras, beti-mì a papai, poita seu disigendi cussa petza aresti e agoa t’apu a benedixi. Ddi passat su màndigu e issu si ddu papat; apustis ddi ghetat una tassa de binu e issu ndi bufat. E ddi narat: Beni acanta, fillu miu.
Cuddu s’acostat e su babbu ddu basat. Intendendi su fragu bellu de sa bistimenta chi portàt, ddi narat: Su fragu de fillu miu est comenti a cussu de su sartu chi Deus at benedìxiu cun sa manu sua. Deus t’at donai arrosu de su celu chi alligrat sa terra e abundàntzia de trigu, lori e mustu. Ti serbant is pòpulus e si ghetint a peis tuus is natzionis. As a essi meri de is fradis tuus e t’ant a venerai is fillus de mamma tua.
In prus, chini t’at a maledixi, at a essi cussu etotu maladitu! E cussus fueddus fiant comenti a firma in s’antigòriu, poita fiant naraus in sa presèntzia de Deus e po mori de issu etotu. Unu babbu, candu benedixiat, no ddu faiat po s’autoridadi sua, ma po sighiri cussa faina de Deus a su càbudu de totu: benedixi, amparai, condusi, stimai s’òmini prus de totu. Isacu ddu fait a su fillu, comenti su babbu dd’iat fatu cun issu.
Ma si creiat chi cussu chi teniat acanta fessit Esaù, comenti su coru suu disigiàt. Ma sa trassa de Rebeca, sa magàngia de su fraitzu e sa faina chi Deus no iat firmau cussa trampa, pariant essi in su giustu tretu de sa vida. Candu Isacu iat spaciau de nai cussa beneditzioni e Giacobbe si-ndi fiat bessiu de sa tenda de su babbu, su fradi mannu, s’arrùbiu, fiat torrau de cassa.
Aprontau su màndigu, fiat intrau a sa tenda de su babbu, totu prexau, e dd’iat saludau aici: Si-ndi pesit babbu miu, papit de cussu chi dd’at cuncordau su fillu e mi benedixat. Su babbu narat, sena de cumprendi e chinu fiat chistionendi: E chini ses? E cuddu cun totu s’orguena: Seu deu: fillu tuu, su prus mannu, Esaù! A Isacu fiat acanta de ddi calai guta e ddi fiat pigada una tremuina mala. Iat nau: E insaras chini fiat cussu chi est giai andau a cassa e nd’at betiu sa petza, dd’at cota e mi dd’at fata papai? M’apu papau totu cussu beni de Deus e dd’apu benedìxiu. Su dannu est chi cussa beneditzioni no ndi-dda potzu pigai: duncas at abarrai beneditu!
Mali meda ndi-ddi fiat partu a cussu fillu e si fiat postu a tzerriai e a prangi de coru. Toca, babbu, benedixi a mei puru! Ma su babbu ddi torrat: Fradi tuu est bènniu a innoi e s’est fatu benedixi narendi ca fiast tui e si-nci at pigau sa beneditzioni cosa tua!
MAC
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare