Fradi tuu ti bolit bociri
Ita ti potzu donai a tui, chi apu giai prenu a fradi tuu? D’apu fatu meri tuu e me in is manus suas apu postu finas sa vida tua, cun dònnia gràtzia de Deus. Aici Isacu dd’iat nau a su fillu mannu, apustis de essi scobertu chi Giacobbe ddus iat collionaus a totu e is duus. Esaù non podiat parai e sighit a abetiai cun su babbu: Benedixi a mei puru! Calincuna cosa dd’as a ai arregorta po mei puru; o no?
E su babbu, prangendi a currùxinus po cussu chi fiat acontèssiu, ddi narat: Atesu de sa terra serenosa as abarrai e as a disigiai s’arrosu e s’àcua. As a bivi cumbatendi e batallendi po un’arrogu de pani e t’as a depi acuntentai de serbiri a fradi tuu. Ma candu as a tenni sa possibilidadi, as a segai su giuali chi t’at postu fradi e meri tuu.
Mancai tenessit custu isperu po su tempus benidori, cussu no fiat abarrau prexau de cussus fueddus e no podiat mancau essi assentau. Insanguitau de su feli, circàt in dònnia manera de ddi fai arrevesas e vengàntzias. Cussu margiani de fradi chi teniat fiat stètiu tropu sfaciu a ddi fai un’afrontu aici mannu.
Pensàt: Candu babbu at a serrai is ogus e eus a tenni su tempus de ddu prangi, no apu a abetai tropu a ddu bociri, mi-ndi torru a pigai su chi mi-nd’at furau. Ma forsis no ddu pensàt sceti in coru suu, ma ddu naràt a àtera genti cun arrennegu e infadu. Aici, dd’iant torrau a nai a sa mamma, Rebeca, chi si fiat afartada e iat tzerriau a su fillu piticu, cussu chi iat consillau po fai cussa faina cun su babbu a dannu de su fradi. Dd’iat nau: Fradi tuu, su mannu, est circhendi in dònnia manera de fai vengàntzia po cussu chi dd’as fatu.
No si-nd’at a stai finas a candu no t’at a bociri. Ascurta a mei: stèsia-tì de innoi e fui-ti-nci de pressi de fradi tuu. Piga su caminu po andai de Labano, fradi miu e tzieddu cosa tua: t’at a sciri arriciri comenti a unu fillu. Abarra ingunis po unu pagheddu de tempus, finas a candu no dd’adessi studau s’arrennegu chi tenit in corpus Esaù, po cussu chi dd’as fatu.
Scarèsciu chi si-ndi siat, t’apu a fai tzerriai de calincunu – chi apu a essi ancora bia – e tui as a podi torrai a innoi. E torrendi a arripiti su chi iat nau candu si fiat intèndia mali cun cussus duus pipius in brenti, ddi narat: poita depu sunfriri po sa morti de unu de bosàterus? At a essi prus lègia cussa morti, poita fata po manu de unu fillu miu etotu.
Gei apu a fueddai deu cun babbu tuu e at a essi issu etotu chi ti-nci at a mandai anca est tzieddu. T’arracumandu de fai atentzioni a ti circai a una fèmina bella e chi siat de s’eredeu nostu. Gei ti dd’at a nai babbu tuu puru.
MAC
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare