Mercoledì, 29 Aprile 2026

Su contu narat prus de cussu chi narat

Sighendi a ligi su contu de Giacobbe, comenti sa Bìbbia ddu narat, s’arribat a una paginedda de curiosidadi manna (Gn 29,31–30,24): sa nàscida de is fillus e de is fillas. In s’antighidadi si faiant fillus meda me in is famìllias. Brullendi si narat ca fiat aici poita no nci fiat sa televisioni.

Ma si cumprendit ca is motivus fiant àterus: si cojànt a giòvunus e duncas is sposus fiant in tempus de ndi fai medas; in prus, is fillus agiudànt in su sartu o in sa butega de domu; in prus ancora, a chini teniat fillus meda pariat prus beneditu de chini ndi-faiat pagus. Pruschetotu, si disigiàt a tenni fillus mascus po sighiri a spartzinai su sangunau e duncas sa famìllia etotu. No est po arrefudai a is fillas fèminas, chi fiant beneditzioni po una mamma e unu babbu, ma su nòmini de sa famìllia podiat sighiri sceti cun is òminis.

Insaras, po Giacobbe puru – de prus meda de su babbu e de s’ajaju – est de importu a contai sa cambarada de fillus chi at tentu. Tocat a arremonai puru chi finas a su millecincuxentus apustis de Gesugristu no esistiat arregistru perunu po scriri is nàscidas de sa genti. Duncas, su nòmini podiat mudai in su tempus e, mancari, unu paranòmini arremprasàt su nòmini etotu. Su contu de is fillus de Giacobbe si cumprendit ca est scritu agoa meda de cussu chi est acontèssiu e chi serbit po giai un’arrolu a dònnia fillu.

No funt sceti medas, ma donniunu at a essi babbu mannu de una parti de su pòpulu o, mellus, is famìllias de cussu pòpulu de sa Bìbbia s’ant arreconnosci in donniunu de issus. Ma su contu no serbit sceti a nai chini funt is fillus e ita ddis narant, ma po arremonai mellus a cussus fillus e po cumprendi, forsis, su naturali de sa genti chi est nàscia agoa de issus, amostendi su certu intra de is duas pobiddas de Giacobbe.

Giai sa coja no fiat stètia fatzili e est stètia frutu de su collionamentu de Làbano a su nebodi. Lia e Rachele funt in batalla e finas su donu de unu fillu podit essi motivu de certu, de briga. Comenti fiat giai stètiu nau po cussus primus fradis – no poita fiant is primus de sa stòria, ma poita funt esempru po totus is fradis e is sorris – sa castiada mala chi teniat s’una po s’àtera, nci-dda ghetànt a Deus.

Duncas, chi una podit tenni fillus, est poita Deus dd’agiudat, invècias a s’àtera no. E custu po fai a s’imbressi de cussu chi faiat Giacobbe: stimàt a Rachele e lassàt a un’atza a Lia. Dònnia fillu nasciat po arrespundi a un’arrevesa, a una disamistadi o a su disìgiu de una de is fèminas. Innoi si cumprendit puru a ita podiant serbiri cussas duas tzeracas: Bila e Tzilpa.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon