Sa Bibbia frorigiada

• #inlimba
• #Sardo
• #BibbiaFrorigiada

Mellus de domu o de bixinau

Sa mamma no fiat prexada de cussu fillu mannu, s’arrùbiu, chi si fiat cojau cun cussas fèminas stràngias. Non sceti biddaforesas, ma fiant finas de cuddu pòpulu inimigu de is Hititas. Gei si sciit chi intra bixinus sa batalla est sèmpiri bia, ma cun cussus fiat chistioni de gherra dònnia dii. Duncas, cun cussus non tocàt a tenni acàpiu perunu: ni po comporai o bendi, ni po afàrius, ni po arrelatas, ni – prus pagu puru – po cojas o fainas de stima.

Cun cussus Hititas non tocàt a pesai nudda impari. E invècias s’arrùbiu si fiat cojau pròpiu cun calincuna de cussas fèminas (Gen 26,34-35). E custa faina iat fatu intristai a sa mamma, chi nci teniat a fai cojai a is fillus cun fèminas de famìllia o, assumancus, de su pòpulu cosa sua etotu.

A unu chìrriu, po essi segurus de sa famìllia e, a s’àteru, po no s’ammesturai cun fillus e nebodis de cussus chi iant fatu disterru de domus e pegus. Intzullau de Rebeca, su babbu mannu, Isacu, iat tzerriau a Giacobbe e dd’iat nau: No depis pigai comenti a pobidda a una de cussas fèminas, fillas de sa genti chi bivit innoi, in Canaan. Pesa e bai in Paddan-Aram, a domu de Betuel, babbu de mamma tua, e circa ingunis a una picioca intra de is fillas de tziu tuu, Làbanu. Deus soberanu t’at a benedixi, t’at a acumpangiai cun profetu e t’at a fai amanniai e as a diventai babbu de pòpulu mannu e bonu. Comenti at benedìxiu a Abramu, aici at a fai cun tui e cun is fillus tuus. Gei t’at a donai puru sa terra chi iat promìtiu a Abramu e innui bivis comenti a stràngiu.

Dd’iat giai benedìxiu apustis papau e su fradi si-ndi fiat dispràxiu meda finas a pensai de ddu bociri. Ma imoi cussa beneditzioni fiat stètia donada cun coru e cun libertadi. Duncas, custu fillu fraitzu no iat arriciu sceti una beneditzioni, ma una pariga. Aici, Giacobbe, movit de pressi cara a cudda terra cun pagus cosas e cun spera manna.

Comenti dd’iat nau Rebeca: ddi tocàt a circai a una pobidda e a lassai sfridai s’arrennegu de su fradi fengiosu e tirriosu. Esaù biit sa faina de su fradi piticu, chi si-nci fiat stesiau po circai a una fèmina in domu de su tziu e ddi torrat a conca de sa pobidda cosa sua, chi fiat de cuddu pòpulu inimigu e pagu stimau de sa mamma e de su babbu.

Insaras, circat issu puru a una de s’eredeu suu, in domu de Ismaele, fradi concoinu de su babbu. In prus de is fèminas chi teniat giai, si-ndi pigat a Macalat, filla de Ismaele, po fai prexaus a mamma e a babbu. Mancu custa faina at a bastai po ddu fai su primu intra de is duus fradis. Candu is pillonis nci funt bolaus, est trigadiu a serrai sa gàbbia.

MAC

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Tweet

Leggi anche

Una stèrrida de sa chistioni (parte 1)

Sa nàscida de is duus fradis (parte 2)

Cussa gentilla benedita (parte 3)

Isacu a sa moda de su babbu (parte 4)

Fainas de Isacu e is tzeracus (parte 5)

Tocat a sceberai su capu… (parte 6)

Ma esti fradi miu? (parte 7)

At abarrai beneditu (parte 8)

At a essi ora de andai atesu (parte 9)

Su bisu est avisu (parte 11)

Acanta de unu putzu (parte 12)

Una pedra manna meda (parte 13)

Unu stràngiu in domu allena (parte 14)

E chi ti mudant sa paga? (parte 15)

Poita apu traballau? (parte 16)

Pobiddas certadoras (parte 17)

Candu est tropu… (parte 18)

Is ùrtimus fillus (parte 19)

Un’àteru certu (parte 20)

Fainas de antigòriu (parte 21)

Load More...