Mercoledì, 29 Aprile 2026

Gei no at a essi sa tamàtiga burda …

Lassendi a un’ala sa brulla in contu de sa tamàtiga burda chi Lia iat bèndiu a Rachele po una noti cun su pobiddu, chi teniant a mesapari, tocat a arremonai ca sa beneditzioni de Giacobbe est istada unu collionamentu. Sa mamma, Rebeca, dd’iat intzullau a cussa faina contras a su fradi, poita a issa no ddi pariat su fillu giustu po fai passai su nòmini e s’autoridadi de su babbu e de s’ajaju.

No est chistioni de fai fillus e fillastus o de fai artziai a unu e abasciai a un’àteru, ma est chistioni de fragu. Una mamma connoscit e cumprendit a is fillus e sciit chini at a podit sighiri sa sienda e chini no. Ma cussa no est sceti arti de mammas, ma su prus est arti de fèminas, chi biint atesu e cumprendint su valori de chini atobiant.

E cussu chi si naràt de Rebeca, innoi si narat de is pobiddas de Giacobbe. Intra de totus cussus fillus at a bessiri su mellus po sighiri sa faina de su babbu e cumprendint ca no at a essi su primu. Duncas, sighint in cussu giogu de certu e de batalla. Est comenti a su chi at a acontessi in domu de Iesse, candu Samueli at a andai a circai intra de is fillus de issu a su rei benidori de Israeli e dd’at agatai in su prus piticheddu. Insaras, Lia tenit su de cincu fillus e ddi ponit Issacar, poita Deus dd’at permìtiu de pigai sa paga sua po cussa fruta de su fillu.

Ma no ancoras prexiada, ndi tenit un’àteru puru, chi est su de ses, e ddi ponit Zàbulon, chi bolit nai su prus mannu, sa prenda manna, su prìntzipi. Ma mancu issu at a essi su chi ndi ballit su nòmini de su babbu. E gei fiat ora chi su contu si naressit ca fiat nàscia una fèmina puru: Dina. Podeus abarrai segurus chi nd’iant a essi nàscias àteras, ma custa tocat a dda nòmonai poita at a essi in su contu de su capìtulu trintacuatru. Custa Dina tenit su nòmini paris a su fradi germanu Dan, fillus de batalla e de giustìtzia. Pròpiu su disìgiu po cussa filla at a fai una destrossa manna.

Ma tocat a torrai a nai chi fiat doveri de totu is chi si cojànt a ingendrai fillus e fillas. Duncas, apustis de Dina, fiat arribada s’ora de Rachele, chi at tentu a cussu chi s’at a amostai s’abetau, su disigiau, su Messia. Su nòmini chi ddi ponint est Giusepi, s’aciuntu o, mellus, chi no siat su primu e s’ùrtimu, ma chi Deus ndi potzat aciungi assumancu un’àteru! E diaci gei at a essi, gei nd’at a aciungi un’àteru, ma custu at a essi s’arremonau.

Po chini ligit sa Bìbbia tocat puru a nai chi, mancai innoi pàrgiat de segunda leva, su fillu chi at a tenni prus importu at a essi Giuda, e ddu scieus puru de su nòmini chi pigat sa zona innui si pesat Gerusalemi.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon