Mandriola. In sa crèsia de Santu Larentzu unu cuntzertu de boxis de fèminas
Parit chi siat cumentzau s’istadiali de cuntzertus, de ballus e sonus de Santeru. In Putzu Idu e Mandriola agiumai binti apuntamentus de mùsica, de festa, de màndigu e de ballus po bivi beni trìulas e austu santeresus in mari. Domìnigu ses de trìulas, a su merii, ant fatu su cuntzertu duas coralis ghiadas de su maistu, Ramona Careddu, maista nodida de coralis in medas logus de Sardìnnia, de Atzara a Santeru, de Busache a Tresnuraghes e àterus ancora.
Su cuntzertu dd’ant fatu in sa crèsia de Madriola, innui si podit gosai de cussu bellu spàtziu de foras cun cussus scaleris e setzidoris chi permitint de pigai su friscu e de ascurtai in paxi sa musica chi benit presentada. A donai is saludus e a torrai gràtzias sa corali Kerygma Gospel de Santeru. Ses fèminas, cun sa maista, chi ant cantau a sa moda gospel, chi in ingresu bolit nai Vangelu.
Una manera de cantai chi tenit arrexinis in su tempus innui is nieddus africanus traballànt comenti a scraus in Amèrica e pregànt e batallànt po otenni dinnidadi e arreconnoscimentu de is meris biancus. Ant cantau cantus nodius finas a su pùbricu chi no at tìmmiu a tzacarrai is manus e a cantai, candu ddoi fiat sa possibilidadi.
In ses ant prenu cussu logu de melodia e de oratzioni, poita prus bortas in sa presentada ant nau chi cussu est cantu de oratzioni e de fidi. A s’acabu ant finas fatu su cantu de cussu film nodiu chi est Sister act e sa genti at cantau cun prexu. Ma chi una corali santeresa cantat in terra de Santeru parit cosa normali, mancai fessit sa prima borta chi cussas fèminas cantànt in mari. Sa maista, Ramona Careddu, at chèrfidu fai cantai finas una cambarada prus manna de nùmeru chi ghiat in Mandrolisai: su Coro Meu de Atzara.
Prus de una dusina de fèminas chi at cantau in sardu, in africanu e in ingresu cun fortza manna e cun bellesa. Intra de is cantus fatus, unu fiat dedicau pròpiu a sa bidda de su Mandrolisai, scritu de unu poeta e musicada de sa maista etotu. Fueddus chi ant bantau sa bestimenta de su connotu, is bìngias e sa bellesa de sa bidda etotu.
Unu cuntzertu chi est acabau cun d-unu cantu fatu impari e cun calincuna rèprica domandada de sa genti sètzia. S’augùriu est chi sa bellesa de custas fainas siat sprigu de sa bellesa de su mari, de is arrugas de sa marina, de is servìtzius chi no depint mancai, po fai tastai a genti de domu e de foras chi est bellu a benni a is maris nostus finas po is fainas de cultura chi si proponint in totu s’istadiali.
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare