Boston. Cussu imprassu chi est stètiu spartzinau in pagu minutus in totu su mundu
Gei fiat ora puru de ddu cumprendi ca seus in d-unu mundu innui nudda est prus cuau! Mèrcuris a de noti in s’àtera parti de su mundu un’imprassu at interessau a totus in prus pagu de duas oras. No est s’imprassu chi seus abetendi inta de Netanyahu e calincunu de Hamas o intra de Putin e Zelensky, ma intra de un’òmini e una fèmina chi no connosciat nemus in su mundu e prus pagu ancora in cussu logu.
Mèrcuris unu grupu ingresu, is Coldplay, fiant faendi unu cuntzertu in Boston, in Amèrica, cun millas e millas personis chi baddànt, cantànt e ascurtànt sa mùsica e sa boxi de Cris Martin e de is cumpàngius. Unu momentu bellu po chini stimat sa mùsica e po chini, apustis de una dii de traballu, circat unu pàsiu.
Ma giai de diora, in dònnia cuntzertu e finas me in is partidas de palloni o de àteru sport, partit su momentu chi ddi narant de sa kisscam, de sa telecamera chi amostat is bàsidus de sa genti chi est castiendi. Su regista e s’operadori apubant a duus piciocus sètzius acanta de pari o imprassaus e ddus incuadrant in su schermu mannu: cussus si basant e totus faint su tzacarramanus. Una cosa chi parit bella e chi meda de sa genti chi andat a su cuntzertu abetat cun sfinitzu. Ddoi at genti chi parit chi no castit unu minutu su chi est andada a biri, abetendi chi sa telecàmera dda incuadrit.
E custu mèrcuris est acontèssiu finas in Boston. Totus eus biu de cussus duus, òmini e fèmina, imprassaus e alligrus, finas a cussu minutu. Candu sa telecàmera ndi-ddus at piscaus, issa s’at postu is manus in faci e issu s’est cuau. Su cantanti etotu, biendi-ddus cuaus, at nau: O seis duus bregungiosus o teneis cosa de cuai. Speru chi no siat acontèssiu nudda de malu.
Su malu no est chi ddus ant incuadraus, ni chi s’est cumprèndiu chi teniant cosa de cuai, fiant afanceddendi, ma chi luegus s’est scìpiu su nòmini de s’unu e de s’àtera, cun chini fiant cojaus in beridadi, su mestieri, chi issu teniat fillus, e unu muntoni de àteras cosas chi si narant de privacy.
Custu fueddu, e su chi est sa privacy, est diventau su Deus de sa modernidadi. Totu ingìriat in custa cosa: candu comporaus calincuna cosa, si faint firmai su billetu assegurendi-sì ca is datus nostus abarrant cuaus. Candu scarrigaus in su telefoneddu una de cussas aplicatzionis, si pregontant de podi fai imperai is datus ma abarrendi riservaus.
Candu faeus cuntratus o asseguratzionis, si faint firmai unu muntoni mannu de paperis po cussu motivu. Finas candu andaus a sa posta tocat a cracai una mesu dusina de butonis birdis po nai ca seus de acòrdiu. E insaras? De cussus duus – e de donniunu de nosu – ant agatau su nòmini e su chi funt, sena de privacy peruna.
No ddoi at bòfiu permissu de calichisiat agèntzia de Stadu o de àteru: in pagus segundus su mundu at connotu totu de cussas duas famìllias. In prus, sa genti at scritu luegus a sa pobidda de issu e a su pobiddu de issa, comenti chi fessint in diritu de scoviai de su traiximentu. Ma cussu òmini chi fiat imprassau no est unu pòberu e no est mancu unu chi si fait ponni sa salia in sa punta de su nasu.
At giai nau luegus chi imoi at a fai denùntzia po su dannu chi at tentu e at a tenni, finas poita sa pobidda si bolit storrai e ndi-dd’at a pigai metadi de su dinai chi guadàngiat cun cussa sotziedadi (prus de unu miliardu de dollarus a s’annu). Po genti meda is problemas de su mundu si funt firmaus a cussus duus e ant cumentzau at nai: fatu beni chi ddus ant scobertus.
In prus ant scritu e arrìsiu… Ma chini podit giudicai a cussus duus chi nimancu connoscit? Chini podit sciri ita bivint me in is famìllias insoru? Chini, comenti at nau Gesugristu, si podit intendi in diritu de cundennai a is àterus? E chi, invècias de una fotografia, essint fatu biri o intendi su chi eus scritu o nau po calincunu amigu o amiga? E chi iant amostau su chi teneus in domu?
E chi essint nau comenti trataus a is babbus o a is mammas o a is tzieddus nostus, bècius? Su chi est acontèssiu est prus de una faina de fanceddus! Nd’at bogau su cobercu de una pingiada chi est buddendi de diora po totus: no tenni prus sa libertadi de fai e de essi sena chi calincunu no si potzat ponni in vetrina.
Su chi mi spantat de prus, de tempus meda, est chi una televisioni ti fait calincuna pregonta o depis fai unu programmeddu, tocat a firmai sa delìbera e s’autorizatzioni po bessiri. Epuru, ses sètziu in su stùdiu televisivu o, candu ses chistionendi, sa telecamera est a faci tua. Epuru, ddoi bolit sa firma! E innoi?
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare