Sa Bibbia frorigiada

• #inlimba
• #Sardo
• #BibbiaFrorigiada
• #Imprentas

Una lista longa de nòminis bellus

Cun su contu e cun sa frorigiada de su contu seus arribaus a sa detèrmina de Giacobi de calai a Egitu, segundu su cunsillu e cumandu de su fillu stimau. Po su tempus de su contu s’Egitu no est ancora logu de suferèntzia e de essi scraus, ma ddi narant giai terra de umbras, de scurigori, de nèbida chi no fait biri.

E chi po su tempus de su contu ancora s’Egitu no est cosa mala, po su tempus de su ligidori, e de chini scriit, est giai su logu prus maladitu de sa terra. Duncas, sa detèrmina de Giacobi est giai de timmi, de spretziai meda. Candu si ligit unu libru, prus ancora is contus de sa Bìbbia, tocat a tenni in contu su tempus chi passat de su chi acontessit a candu si scriit su contu etotu.

E in cussu tempus si imbentat sa manera de contai e scriri e si cumprendit ita serbit a nai e ita a no nai. Comenti eus giai arremonau, balit su dìciu de Grabbe: Su chi est acontèssiu no est su chi est scritu. E po cussu chi imoi su libru de sa Gènesi cumentzat a introdusi su contu de su libru de duus de sa Bìbbia, cussu chi at a essi su contu de fundamentu po su pòpulu interu de sa famìllia de Giacobi. Is fainas de Abramu e de Isacu, ant a essi stètias de importu puru, ma teniant sa punna de cuncordai cussa calada a Egitu po mèritu de Giusepi, fillu fraitzu e beneditu, agiumai prus de su babbu etotu.

Duncas, chini ligit – e no connoscit sa stòria – podit essi seguru chi is cosas ant a andai beni? S’àtera cosa chi spantat est chi su capìtulu 46, de su versu otu, est una lista de nòminis de is fillus e de is fillus de is fillus de Giacobi.

Un’arratza de elencu po cumprendi e fai sciri chini si podit bantai de essi de cussa famìllia e chini no. S’elencu serbit po sceberai chini podit tenni cunsideru de essi fillu deretu e chini invècias est biddaforesu. Un’ùrtima cosa chi fait pensai: su versu otu, in ebràicu, est pari-pari a su primu de s’Èsudu: custus funt is nòminis de is fillus de Israeli chi funt bènnius a Egitu.

E no est cosa de pagu contu, poita su libru de duus, chi nosu arremonaus a sa manera greca, s’Èsudu, in ebràicu est intitulau pròpiu cun (Custus funt) is nòminis, de su cumentzu de su libru.

Duncas si podit pensai chi giai innoi movit sa stòria de su pòpulu. Innantis de giogai una partida tocat a tenni s’elencu de chini podit donai puntadas de pei a sa bòcia e candu si biit una cumèdia, innantis si narant is nòminis de personàgius e de atoris. Diaici, innantis de contai su chi at a acontessi, si narant e chini funt is personis chi s’ant a movi in sa stòria o is chi funt s’arraxini de totu.

MAC 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Tweet

Leggi anche

Una stèrrida de sa chistioni (parte 1)

Sa nàscida de is duus fradis (parte 2)

Cussa gentilla benedita (parte 3)

Isacu a sa moda de su babbu (parte 4)

Fainas de Isacu e is tzeracus (parte 5)

Tocat a sceberai su capu… (parte 6)

Ma esti fradi miu? (parte 7)

At abarrai beneditu (parte 8)

At a essi ora de andai atesu (parte 9)

Chistionis de coja (parte 10)

Su bisu est avisu (parte 11)

Acanta de unu putzu (parte 12)

Una pedra manna meda (parte 13)

Unu stràngiu in domu allena (parte 14)

E chi ti mudant sa paga? (parte 15)

Poita apu traballau? (parte 16)

Pobiddas certadoras (parte 17)

Candu est tropu… (parte 18)

Is ùrtimus fillus (parte 19)

Un’àteru certu (parte 20)

Load More...