Sabato, 02 Maggio 2026

No est mortu e cumandat a totus 

Arribaus a Canaan, no teniant sceti de betiri cosa de papai, ma teniant una nova chi nemus iat abetau: Giusepi est biu e cumandat. De cussu chi sciiat Giacobi, sa cosa est mudada meda. Sciiat chi su fillu fiat mortu e chi si-ndi-dd’iat papau calincunu arresi aresti.

Dd’iat prantu e dd’iat fatu s’interru, mancai su coru iat sighiu a ddu prangi po annus. Ma imoi sa cosa mudat: Giusepi est biu e cumandat (Gen 45,26). Cumandat in Egitu? Parit fàula e cosa de no crei! In cussa terra de genti mala e de genti chi tenit deus finas in is pisitus, su fillu de su babbu mannu de Israeli cumandat?

Po chini conoscit sa Bìbbia si spantat po custa nova: ma in Egitu no ddoi fiant totus cuddus travessus a su Deus de Israeli? E, invècias, Giusepi est su meri, agiumai su meri. E Giacobi non ddoi podit crei. Candu mai fillu miu est biu ancoras, chi apu biu sa bistimenta prena de sànguni? Candu mai – chi mai est biu – podit essi su meri de cussa terra stràngia? Custus mi funt torrendi a collionai!  

E Giacobi fut abarrau fridu e firmu innantis de cussa nova chi iat fatu movi finas a una pedra de làcana. Ma candu iat cumentzau a intendi de totus is benis chi iant betiu a domu e de totus is carrus chi su fillu iat prenu po su babbu, sa nova de su fillu ddi fut parta de beridadi. Candu sa beridadi no parit, sa brenti fueddat e destinat!

Giacobi duncas si lassat cunbinci de su beni chi iant betiu a domu. A biri totus cussus cuaddus, carrus e benis, si fut torrau a lepiritzai. Duncas Giacobi si-ndi pesat e narat a boxi arta: Giusepi est biu. Imoi ddu sciu e dd’intendu in su coru miu etotu. Est biu. Bollu andai a ddu biri e a biri ita totu nc’est arrennèsciu a fai. Cussu est stètiu sèmpiri su prus abistu de totus e imoi ddu sciu in coru. Ddu bollu biri e bollu andai a Egitu po biri comenti est diventau. Innantis de morri, bollu biri comenti fillu miu at pesau sa vida sua e nc’est arrennèsciu a fai. E Deus non trigat a si fai intendi: Giacobi, Giacobi. E issu: Nara-mì. E Deus: Seu Deus, su Deus de babbu tuu. Bai! Apu a benni cun tui e apu a calai in cussa terra. Non timas! T’apu a fai unu pòpulu mannu e eis a cresci meda meda. Bai e no timas nudda e a nemus.  

Su chi scriit, ddu sciit giai comenti acabat su contu e, duncas, no timit de scriri unu contu de spera. Candu is cosas funt giai acontèssias, unu no timit de ddas nai o de ddas contai, poita sciit giai s’acabu. Diaici etotu sa Bìbbia: sciit giai comenti su contu finit. E Giacobi calat in Egitu cun totu s’eredeu. Imoi bieus comenti at a andai.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon