Sabato, 02 Maggio 2026

Sa nura chi frigat a su sorgu 

A chini ligit sa stòria de Giusepi ddi fait infadu a s’agatai cun su capìtulu 38, poita parit argumentu chi scrannat. In totu su chi si depit nai de su fillixeddu de Giacobbe, ita ddoi fait su contu de Giuda e de sa nura? Eus a nai chi s’iat a parri chi su problema in cussa famìllia fiat acapiau a Giusepi, su fradi piticu, ma su prus mannu puru tenit sa nexi sua.

In d-una sotziedadi innui a tenni fillus fiat sa fortza prus manna e sa richesa, Giuda ndi bogat a su fillu mannu e a sa nura cussa possibilidadi. Difatis, su fillu mannu si fiat mortu sena de fillus e sa nura, Tamar, andàt a su fradi de duus, Onan, ma mancu custu ddi donat fillus. Agiumai a dispetu, no fait su doveri de pobiddu e no provat a seminai me in is intragnas de issa.

Custu puru morit e no lassat a fillus. Diaici, Giuda nci bogat a sa nura e ddi promitit chi dd’at a tzerriai candu at a ammanniai su fillixeddu piticu (ancora su contu de fillus e fillixeddus!). Cussu crescit e Giuda lassat a Tamar sena de pobiddu e sena de fillus. Duncas, issa abetat su tempus giustu e si bistit a fèmina mala e andat a tzitadi innui fiat andendi su sorgu.

Issu dda biit, no dda connoscit, e ddi pregontat de andai cun issa. No tenendi dinai, ddi lassat su matzucu suu chi fiat comenti a siddu de s’autoridadi sua. Fata sa faina, si lassant e issu torrat a domu sua. Pigau su dinai, ddu mandat a cussa fèmina po torrai a pigai su siddu, ma issa in tzitadi no s’agatat prus.

A pustis de noi mesis, Tamar mandat cummissioni a su sorgu: Seu prìngia! Giuda dda pigat comenti a revesa e traitoria: Cussa at pecau contras a su pobiddu e contras a nosu, depit pagai! Tamar pigat su siddu e si ddu mandat cun custus fueddus: Su meri de su siddu est su babbu de su pipiu.

Insaras, Giuda cumprendit chi Tamar est prus giusta de issu etotu! Deu no dd’apu donada a fillixeddu miu, s’ùrtimu, Sela, po timoria chi moressit e issa at bòfiu tenni unu fillu cun mei po sighiri sa genia de domu nostra. Duncas, no at pecau, ma at fatu su giustu. Chi podiat parri una cosa lègia e de ànimu malu, invècias torrat a essi una detèrmina de umanidadi, de giustìtzia, de beridadi. Est po cussu chi in sa brenti sua no est crèsciu unu pipiu sceti, sinnu de sa beneditzioni de Deus, ma duus impari.

A unu ddi ponit a nòmini Perets, poita fiat bessiu sena de tropu strobu po sa mamma; a s’àteru ddi ponit Zerach, poita teniat calincuna cosa de arrùbiu me in sa manu. Duncas, a chini pariat in prus, in su capìtulu si fueddat de morti, de vida, de babbus e de fillus e … de Deus!

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon