Lunedì, 11 Maggio 2026

Mancai no fessit farra de fai òstias

Chi eis lìgiu is capìtulus trintacincu e trintasès de su primu libru de sa Bìbbia, sa Gènesi, eis pòtziu cumprendi duas cosas. Sa prima chistioni est chi òminis e fèminas de sa Bìbbia no funt farra de fai òstias. No si contat de genti bianca che sa nii, e nimancus de àngelus innotzentis.

Si contat de òminis e fèminas chi ant fatu cosas bellas e finas, chi no de prus, cosas malas meda, po cussu chi podeus giudicai nosu. E su chi at fatu Ruben, su fillu mannu de Giacobbe, benimindi, cun sa tzeraca de su babbu no fiat faina de sagrestaneddus. A su biddaforesu, fillu de Camor, Sichem, gei si dd’iant fata pagai bella po su chi iat fatu a sa sorri de cussus.

Imoi est unu fillu chi si ponit cun d-una sposa de su babbu. Sa chistioni de duas est sa de torrai a agatai a su fradi mannu, Esaù. De su contu pariat chi si fessit storrau de su fradi e chi dd’iant lassau a un’ala. Invècias, no sceti si torrant a biri po s’interru de su babbu (35,29), ma in su capìtulu trintasès si fueddat sceti de issu e de is fillus suus.

Comenti si podit ligi àteras dexi bortas, innoi puru su contu chi pertocat a Esaù cumentzat cun s’espressada Custu est s’eredeu de Esaù, chi est Edom. E de ingunis po corantatrès mutetus si narat totu su chi dd’acontessit. In primu s’arremonant pobiddas e fillus. Is pobiddas funt totus stràngias e fiat po custu su motivu chi sa mamma dd’iat fatu collionai de su fradi e nci iat mandau a Giacobbe de Làbanu (27,46). Iaus lìgiu chi fiat stètiu Giacobbe chi si-nci fiat stesiau de sa terra de su fradi.

Invècias imoi ligeus chi est custu chi si-nd’est andau a is montis de Seir. Parit chi ddi lassit su logu, comenti a fillu beneditu. Su motivu est chi is terras fiant tropu pagus po su bestiàmini de totu e is duus (36,7). Po no torrai a brigai po sa terra e po sa pastura, unu si-ndi depiat andai.

E innoi su contu parit donai arraxoni a su fradi mannu. De seguru, at a essi sa versada de is fillus de cussu e de sa famìllia chi at intregau de buca in buca po contai is prendas de cussu babbu mannu. E de Esaù a is fillus, a is meris, a is cumandantis, a is reis.

Totu custu si narat chi Deus no at scarèsciu a Esaù o a is fillus suus e mancu chi at scritu sa Bìbbia at provau a ddu fai. Su chi arribàt de is famìllias de su pòpulu no si podit ne scavuai o mudai tropu. Donniunu e dònnia famìllia tenit is arregordus suus chi no si depint spretziai. Duncas, apustis de custu, cumentzaus a ligi su contu de Giusepi, su bisadori scofau in Egitu.

MAC


E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

 

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon