Sa Bibbia frorigiada

• #inlimba
• #Sardo
• #BibbiaFrorigiada

Acabaus cun Giacobbe? No, sigheus cun is fillus 

Candu andaus a calincuna bidda e no seus de domu, sa genti chi si biit in s’arruga no si pregontat E chini ses? Ma su prus de is bortas si firmat po si nai: Fillu de chini ses? No est sceti po connosci su sangunau nostu, ma po cumprendi de cali mata seus nàscius, de cali famìllia arribaus e cali est s’onori chi dd’acumpàngiat.

Duncas, prima de essi deu etotu, cun calidadids e faddinas, est de importu sa stòria de chini m’at fatu nasci. Podit essi malu a essi connotus cun sa faci de sa famìllia o podit essi bellu meda. Is antigus narànt chi de mata de pira nascit pira. Ma, bortas meda, mancu custu est beru in totu, poita comenti a is matas si podint innestai e podint mudai sa calidadi, diaici podit essi po is cristianus.

Gei ndi connosceus de genti nàscia de famìllias malipigadas e bessida in gràtzia de Deus; e diaici etotu a s’imbressi: nàscius in famìllia de onori e bessius bastàscius o delicuentis in totu. In sa Bìbbia puru, de custas fainas si-ndi biint medas. Finas a oi in custas arrigas eus circau de contai e torrai a contai frorigendi-ddu su contu de Giacobbe.

Ma is primus fueddus de custa parti de sa Bìbbia, narànt: Custu est s’eredeu di Isacu, fillu de Abramu (Gen 25,19). E mancari su nòmini siat cussu de su babbu, su contu est totu de is fillus, e pruschetotu de Giacobbe. Diaici etotu fait su libru de sa Gènesi imoi: po contai de is fillus, nomenat a su babbu. Custu est s’eredeu de Giacobbe (37,2).

Iat a podi essi comenti a nai: bolis sciri comenti est sa mata de Isacu? Ti contu de su frutu de cussu. Oghinou: bolis sciri su sabori de sa mata de Giacobbe? Càstia e ascurta ita ant fatu is fillus. Donniunu de nosu est acapiau a manus e peis a sa famìllia sua e acàpiat a is fillus suus. Sa psicologia puru si narat ca cussu chi seus e chi fadeus est, in calincuna manera, giai scritu in cussu chi eus bìviu a pipius.

De seguru, totu si podit mudai e si depit sceberai de ammelliorai sa vida cun sa scola, su traballu e sa fidi. A Giacobbe dd’ammancat su fillu de doxi, chi nascit de sa sposa stimada, Rachele. Custa morit in su scendiòngiu, a pustis chi ddi ponit unu nòmini malu: Fillu de su dolori cosa mia. Su babbu dd’at a mudai nòmini in Fillu de sa destra, Ben-iaminu.

In custu nùmeru de pàsiu de su contu, si depu pregontai de pigai sa Bìbbia de bosàterus e ndi ligi s’acabu de su capìtulu trintacincu e totu su trintases. Cida chi benit nd’eus a torrai a fueddai, finas de cussas cosas lègias chi eis a ligi in contu de Ruben e de una de is tzeracas de Giacobbe. Bellu su babbu e mellus is fillus.

MAC

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Tweet

Leggi anche

Una stèrrida de sa chistioni (parte 1)

Sa nàscida de is duus fradis (parte 2)

Cussa gentilla benedita (parte 3)

Isacu a sa moda de su babbu (parte 4)

Fainas de Isacu e is tzeracus (parte 5)

Tocat a sceberai su capu… (parte 6)

Ma esti fradi miu? (parte 7)

At abarrai beneditu (parte 8)

At a essi ora de andai atesu (parte 9)

Chistionis de coja (parte 10)

Su bisu est avisu (parte 11)

Acanta de unu putzu (parte 12)

Una pedra manna meda (parte 13)

Unu stràngiu in domu allena (parte 14)

E chi ti mudant sa paga? (parte 15)

Poita apu traballau? (parte 16)

Pobiddas certadoras (parte 17)

Candu est tropu… (parte 18)

Is ùrtimus fillus (parte 19)

Un’àteru certu (parte 20)

Load More...