Lunedì, 11 Maggio 2026

No bollu morri cun cussu dolori

Ddis iat nau de torrai a domu insoru, a domu de su babbu, e de pigai a su fradi piticu, po avalorai is fueddus insoru. Sena de cussa prova, no ddus iat a ai crètius. Totu est fàula, poita Giusepi ddus iat connotus, ma tocat a fai scola a issu e a cuddus fradis chi depint cumprendi su chi est acontèssiu a sa vida insoru e a su fradi chi ant bèndiu, e chi no sciint siat ananti de cuddus.

A su cumandu de su meri egitzianu si narant pari-pari: Asusu de nosu pesat sa nexi de fradi cosa nosta, poita eus biu cun cali afinamentu de anima s’at pregontau de bivi e no dd’eus acuntentau. Po custa curpa no nci arrennesceus prus a poderai su sacu, po su pesu de su chi eus fatu a fradi nostu.

E Ruben pigat a nai: No s’ia nau deu de no fai mali a fradi nostu? No s’ia nau de no pensai a su mali a su sànguni chi si acàpiat a babbu nostu? No apu provau a si-nci stesiai de fai calincuna cosa de mali, contras a sa genia chi Deus etotu at beneditu in s’ajaju mannu Abramu, in Isacu e in Giacobbi? No m’eis ascurtau e imoi tocat a pagai su contu de cussa faina mala de annus a oi. Oi si torrat su contu de su sànguni de fradi cosa nosta.

Chini contat sa stòria in sa Bìbbia aciungit unu particulari scriendi: No si-ndi acatànt chi Giusepi ddus cumprendiat e chi su tramudadori de fueddus faiat sa furriada po Giusepi de su chi narànt cuddus? E Giusepi si cuat e prangit. Prus chi po làstima po is fradis, prangit po su dolori de sa sorti sua, po su chi dd’est acontèssiu in sa vida, po su chi at fatu e chi dd’ant fatu a issu.

Apustis de cussu prantu, torrat intra de cuddus e ndi pigat unu, Simeoni, e ddi ponit cadenas e dd’acàpiat. Candu cuddus fradis partint po torrai anca fiat su babbu insoru, su coru est impensamentau. Ma candu arribant a su caminu de una dii, si firmant e aberrint is sacus insoru e agatant su dinai chi ant donau po ddus comporai. Ita dannu.

E comenti at a essi chi, in prus de su trigu, s’ant torrau finas a su dinai chi eus donau? Ma no sceti su dinai de unu, ma su dinai de totus. No at a essi calincuna brulla po s’improsai? Iant pensau candu fiant arribaus a domu de su babbu, chi si fiat postu pensamentu ananti de custa faina stramba. E Giacobbi iat nau: Bosàterus seis malus. M’eis bogau a su fillu stimau, Giusepi; no eis torrau a Simeoni e mi boleis bogai fians a su piticheddu, Beniaminu. Seis comenti a pibitziris in tempus de sicu. Totu arruit asusu de mei. E Ruben narat: Dona-ddu a mei e ti-ddu torru.

E Giacobbi: Beniaminu abarrat innoi e no at a andai con bosàterus, poita no bollu morri cun cussu àteru dolori mannu.

MAC


E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon