Lunedì, 04 Maggio 2026

Ma chini at bintu? Deus o Giacobbe? 

In cussa noti benedita, Giacobbe si-ndi fiat pesau, iat pigau a is duas pobiddas, a is tzeracas, a is ùndixi fillus e iat passau su bau de su frùmini Iabbòc. Ddus iat ghiaus a passai su bau de su frùmini con totus is benis de issu. Fiat noti de importu, cussa, e at a abarrai diI de valori po totus is genias benidoras.

Giacobbe fiat abarau a solu – comenti a sèmpiri in sa vida de issu – e unu tali iat batallau cun issu finas a su spanigadòrgiu. Ma mancai sa batalla fessit longa, no nci fiat nisciunu de is duus chi nci arrennesciat a binci: fiant paris. Duncas, cussu àngelu o òmini o deus iat cumentzau a brigai cun Giacobbe a corpus e a ciafus.

Ma issu, fraitzu prus de cuddu, dd’iat fertu a s’anconi e dd’iat atzopiau. Ma cuddu no si fiat firmau po su dolori e iat sighiu a batallai. E su chi no si sciiat ita fessit, ddi narat: Lassa-mì, ca mi-nci bollu andai. Est arbèsciu. Fiant in d-unu arrieddu: e in cussus logus sa mudada de su noti a su spanigadòrgiu fiat santa.

Giacobbe ddi narat: Gei ti-nd’as a arriri. No ti-nci lassu andai, chi innantis no m’as fatu beneditu. E cuddu, chi no-nci dda faiiat a ddu lassai: Nara-mì ita ti narant. Fillu de chini ses?  E Giacobbe ddi narat su nòmini suu. E ddi torrat a nai: No t’as a tzerriai prus Giacobbe! De imoi a innantis t’as a tzerriai Israele – chi bolit nai su chi at bintu una batalla. As tentu briga cun Deus e cun òminis e as bintu sèmpiri. Su chi si narat in d-unu oràculu no si cumprendit mai. Est sèmpiri unu mistèriu e po cussu est oràculu.

Comenti iat a essi chi at bintu, chi ddi fut pitziau s’anconi? Ma forsis est pròpiu custa s’idea giusta de binci: chini disìgiat, prangit, sunfrit e circat de arribai a s’acabu de is cosas at bintu diaderus. E no chini tenit totu comenti bolit. Giacobbe ddi narat: E a tui ita ti narant?

E cuddu in su mistèriu suu: E poita mi pregontas su nòmini? Ita ti-ndi importat? E a cudda narada, dd’iat benedìxiu. Insaras, Giacobbe iat postu su nòmini a su logu: Penuel, chi bolit nai apu biu a El, a Deus. Arbèsciu chi fiat, cussu àngelu si-nci fiat fuiu e Giacobbe fiat tzopu a s’anconi, e fiat abarrau diaici totu sa vida.

Sa traditzioni narat chi is ebreus no papant s’anconi de animali perunu po sa devotzioni a cussa faina de Deus cun Giacobbe. Ma si sciit ca is traditzionis tenint arraxinis in logus medas e duncas no si podit sciri de innui unu fueddu at tentu nàscida. Est po cussu chi tocat a ligi sa Bìbbia e a circai de dda cumprendi: poita sceti cun sa ligidura si cumprendit sa vida e, movendi de sa vida, si torrat sinnu a su chi si ligit.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon