Lunedì, 04 Maggio 2026

Deus, m’as promìtiu chi m’iast a ai agiudau 

Partiu su tziu Làbanu po torrai a domu sua, a Giacobbe ddi fiat tocau a ponni totu sa conca po cumprendi comenti si podiat lisiai su fradi. Su pensamentu de torrai a ddu biri, dd’iat trumbullau meda e, cammina-cammina, ddi fiat partu de biri a una cambarada de àngelus, chi, po cussu, iat tzerriau cussu logu Macanaim, chi bolit nai acampamentus de sordaus (Gen 32,2).

Sa Bìbbia nomenat custus nòminis de logu po agiudai a chini connosciat cussu logu a cumprendi su caminu chi iant fatu is atoris de sa Bìbbia e chi depiant fai puru is ascurtadoris e is letoris. Una manera po nai chi est pròpiu in cussa terra chi si fiant atobiaus Deus e s’òmini.

Ma ddoi est puru un’àteru motivu: Giacobbe etotu at a fai in cussu logu duus acampamentus po timoria de su fradi. Una cosa s’amesturat a s’àtera. Sighendi su contu, Giacobbe iat imbiau a su fradi cummessioni: Narai-ddi ca seu torrendi apustis de essi traballau comenti a unu molenti in domu de tzieddu nostu. Seu arribau anca est issu foras de nudda e seu torrendi càrrigu de brebeis, bacas, molentis, tzeracus e tzeracas. Duncas no seu benendi a ddi circai contus. Ddi seu mandendi ambasciada po ddi fai a sciri de s’arribu miu, chi ddi fait praxeri.

Cuddus chi iat mandau, no iant trigau a torrai anca fiat Giacobbe e a ddi nai: Fradi tuu at scìpiu chi ses arribendi e est benendi a innoi impari a cuatruxentus òminis. Sa nova po Giacobbe no fiat bella meda, sciendi cantu a cuddu ddi buddiat su sànguni. Cussa nova dd’iat stratallau meda, si-ndi fiat atziconau. Insaras, iat partziu su beni suu in duus tallus mannus, chi pariant acampamentus e iat pensau: Chi fradi miu imbatit a innoi, at a spaciai su nervosu suu cun su primu tallu e su segundu s’at a sarvai.

Duncas, iat pregau a Deus: Deus e Sennori miu, de ajaju e de babbu, chi m’as nau chi mi faias torrai a sa terra mia, ti torru gràtzias po totu su beni chi m’as fatu guadangiai anca est tzieddu miu. Seu arribau a cussa terra cun d-unu matzucu sceti e ndi seu torrau cun duus tallus de bestiàmini. Imoi mi serbit s’agiudu tuu, chi no fradi miu chi arribat a innoi at a bociri a mei, a pobiddas mias e a fillus mius. E chi fait una cosa diaici, comenti s’at a podi cumpriri su fueddu chi m’as nau, chi su sèmini miu at a essi comenti s’arena de sa praja?

Gei sciiat su fatu suu e podiat fueddai cun Deus comenti a un’amigu, mancai fessit sennori e meri mannu. Sa noti innantis dd’iat passada cun su tziu, custa dd’at a passai cun totu cussa genti. Sa noti afatanti at a abarrai a sa sola.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon