Sa Bibbia frorigiada

• #inlimba
• #Sardo
• #BibbiaFrorigiada

Rachele est prus fraitza de Làbanu

Una mata de pira bogat pira! Una mata de cerèsia bogat cerèsia! De ingunis no si-ndi bessit. E mancai dda innestint, no at andai atesu de su frutu suu. Cantu bortas eus intèndiu o nau custu fueddus biendi a calincunu chi est paris a su babbu o a sa mamma o nd’at arrepìtiu sa pròpiu trassa.

Cun Rachele, sa cosa ndi bessit assola. Làbanu fiat andau anca est su gèneru a ddu brigai po si-nd’essi fuiu e po nd’essi furau is ìdolus suus. Nant ca ses òmini religosu e de fidi manna in su Deus cosa tua e benis a mi-ndi furai is ìdolus cosa mia? Giai atentu chi po sa fidi tua no est giustu a fai una cosa diaici; ma no fiat mancu cosa bella in domu de sorgu tuu. Candu mai fais una cosa po mi collionai ancora?

A cussus fueddus Giacobbe si calentat meda e batallat cun su sorgu, puntu e inchietu: e certu chi mi-nci seu fuiu: apu tìmiu! Pensau chi mi-nd’ias a ai tirau a fillas tuas, chi t’essi nau ca mi-nci boliu fuiri atesu. No podiu abarrai acanta tua: m’est tocau a mi-ndi andai de pressi.

E Giacobbe, sèriu e cun sa faci totu sinnada de s’arrennegu e de su dispraxeri, narat: Càstia, chi fessit stètiu poita mi-ndi seu andau, no t’iu nau mancu nudda; ma mi ses brighendi po cosas chi no sciu e non apu tocau. Ma nara-mì tui ita mi-ndi fatzu de cussa burrumballa de ìdolus cosa tua? Ti nau e ti promitu chi cussu chi agatas cun cussas stauteddas dd’apu a bociri deu etotu! (Ohi ohi, fillu miu! E candu mai promitis cosas chi no sciis! E chi fessit pròpiu sa sposa stimada? Gesugristu at a nai de no promiti mai ni po su celu ni po sa terra! Est chistioni de sabidoria e de intelligèntzia innantis de sa fidi!).

E Gicobbe sighit cun sa promitèntzia sua: Circa, o sorgu miu, a innantis de chini est innoi: is mius e is tuus. Tocat a arregordai a totus chi Giacobbe no sciiat nudda chi fiat stètia pròpiu sa pobidda stimada, pròpiu cussa chi teniat in pranta de manus, pròpiu cussa chi dd’iat donau su fillu bellu: Giusepi.

Duncas, Làbanu passat a murigai sa tenda de Gicabbe e no ddoi agatat nudda; forrogat cussa de Lia e de is duas tzeracas e nudda mancu ingunis, Candu intrat a cussa de Rachele, dd’agat sètzia asusu de sa sedda de su cammellu e ddi narat: E comenti mai ses sètzia ingunis e no ti-ndi tiras ca seu circhendi cosa?  E issa, ca si fiat posta a s’aposta: E comenti fatzu a mi movi, babbu? Seu boghendi sànguni de asuta, comenti est cosa de is fèminas dònnia mesi.

Iat cuau totu cuddus ìdolus pròpiu ingunis. Cun d-una trassa iat fatu duas cosas: iat improsau a su babbu e iat imbrutau is ìdolus cun su sànguni suu.

MAC

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Tweet

Leggi anche

Una stèrrida de sa chistioni (parte 1)

Sa nàscida de is duus fradis (parte 2)

Cussa gentilla benedita (parte 3)

Isacu a sa moda de su babbu (parte 4)

Fainas de Isacu e is tzeracus (parte 5)

Tocat a sceberai su capu… (parte 6)

Ma esti fradi miu? (parte 7)

At abarrai beneditu (parte 8)

At a essi ora de andai atesu (parte 9)

Chistionis de coja (parte 10)

Su bisu est avisu (parte 11)

Acanta de unu putzu (parte 12)

Una pedra manna meda (parte 13)

Unu stràngiu in domu allena (parte 14)

E chi ti mudant sa paga? (parte 15)

Poita apu traballau? (parte 16)

Pobiddas certadoras (parte 17)

Candu est tropu… (parte 18)

Is ùrtimus fillus (parte 19)

Un’àteru certu (parte 20)

Load More...