Lunedì, 04 Maggio 2026

Arribat s’ora de si-nci andai

Apustis de unus cantus de annus in d-unu traballu, unu pensat a cresci, a si-nci andai, a mudai logu e mestieri. Chi podit e chi agatat logu, pigat su determinu de nci andai, pruschetotu candu po annus at dèpiu traballai cun d-unu meri margiani e collionadori.

Giacobbe – narat sa Bìbbia in su primu libru in su capìtulu trintunu – ca iat cumentzau a biri me in is ogus e in sa cara de is connaus, fillus de su sorgu (ma no narat chi fiant fradis de is pobiddas), malesa, disamistadi e gelosia. Iat intèndiu chi narànt: Cussu fradili nd’at furau totu su beni a babbu e a nosu e cun cussa prenda s’est fatu su beni suu.

Tzertu, no fiant fueddus de stima ni de fraternidadi. Ma, de seguru, mancu Giacobbe si-ndi fiat abarrau sena de imperai malesa e trassas malas contras a tziu e fradilis. E finsas su tzieddu no pariat chi dd’istimessit comenti a candu dd’iat arriciu. E sa Bìbbia fait intervenni a Deus: est issu chi giait su permissu e sa beneditzioni po si-nci stesiai de su tziu e po torrai a domu sua, mancai su fradi siat ancora inchietu e no nc’essit ancoras ingùrtiu sa trassa.

E Deus Sennori narat: Torra a domu de babbu tuu, a sa terra de is ajajaus tuus, ca gei t’acumpàngiu deu! Duncas Giacobbe, chi no si-ndi bolit andai sena de tenni a s’ala sua is pobiddas, dd’as tzèrriat e ddis fait unu paru de contu in curtzu.

Sa faci de babbu de bosàteras est arrrennegosa e contras a mei; no tenit prus cussa bellesa de is primus tempus. Perou, Deus Sennori de domu de babbu no m’at mai lassau a solu e mi-nc’est acumpangendi ancoras oindii. Gei ddu scieis totu e is duas chi de sa dii chi seu arribau no mi seu pasau mancu unu segundu traballendi po issu e po su bestiamini suu. E issu no m’at collionau una borta sceti, ma m’at mudau sa paga chi mi depiat assumancus dexi bortas. Pagu si parit? Epuru, mai nc’est arrennèsciu a mi binci in totu, poita Deus est sèmpiri a s’ala mia e no si-ndi scarescit. Naràt ca fiat po mei su bestiàmini ammanciau e is pegus fiant ammanciaus; naràt nieddu e fiant nieddus, naràt àteru e fiat àteru. Deus etotu faiat comenti a su fueddu suu, po tramudai su bestiàmini a manus mias. E su corrieri suu at sighiu: Giacobbe. E deu: Cumandit! E issu: Deu seu su Sennori chi as bisau in Betel, sa domu de Deus, innui as pesau e olliau una pedra de lacana e innui as fatu votu. Chi no ti dd’arregordas, abarra seguru ca gei mi dd’arregordu deu. Duncas, pesa de pressi e parti faci a domu tua, a bidda tua.

Custu dd’iat nau s’àngelu de Deus e cussu iat torrau a nai, frorigiau, a is pobiddas. Tocat a biri chi si-ndi bolint stesiai de domu de su babbu insoru.

MAC


 

E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon