Sardìnnia. Funt sèmpiri de prus is bibliotecas de privaus chi andant in destrossa
Candu unu si ponit a circai in sa retza fueddus comenti a sarvai librus, amparai is librus de sa destrossa, donai a is librus antigus una domu noa, agatat unu muntoni mannu de cosas. De giornalistas, comenti a Monica Magi, chi at sarvau otu milla librus de essi torraus a paperi po spruinai o po si suai su mucu. Agatas fainas bellas de bibliotecas chi ant donau a su tzìrculu de is sardus de Monza scatulonis de librus chi ant torrau a donai a genti o ddus ant bèndius, e no funt mortus.
Ddoi funt finas a personis chi ant bèndiu is benis insoru, comporau unu furgoneddu o un’apixedda e si funt postus a spartzinai librus o a ddus bendi po campai. Chi unu sighit sa circa in sa retza e aciungit a cussus fueddus Sardìnnia, at a agatai chi is bibliotecas, po nci scavulai librus, depint preguntai su permissu a sa Regioni. Mancai is librus siant antigus, siant bècius, siant malipigaus, tocat a pregontai: e mi parit giustu. E duncas? A ita serbit a ndi fueddai? In custus ùrtimus dexi mesis m’est acontèssiu, no pagas bortas, de calincunu chi m’at tzerriau a su telèfonu po mi nai: O Micheli, mi naras calicunu logu po arrimai is librus mius o de calincunu parenti, ca no sciu aundi ddus ponni?
Chini mi tzerriàt no fiat un ‘migu o unu bixinu, ma genti chi teniat milli e milli librus in sa bibliotechedda sua. Su prus de is bortas, m’est arribada sa nova po àtera genti. Su professori tali no sciit innui nci ponni is librus suus e tenit librus chi no s’agatant prus. Librus antigus, librus de valori e de calidadi.
Sa timoria de cussa genti fiat, su prus, netas e nebodis: ita nd’iant a cumprendi de su valori de cussu paperi candu su meri si morit? Issu at bìviu chistendi cussu librus, comporendi-ddus cun sacrifìtziu, circhendi in librerias e giassus de sa retza, andendi a Roma a butegas de valori.
Ma candu issu si morit e ddus lassat in sa domu chi at a tocai a is parentis, ita nd’abarrat? Netas e nebodis arribant, biint cussu muntoni de paperi chi tenit scritas cosas chi a cussus no interessant e ita faint? Oi sa prima cosa chi faint est a tzerriai unu càmion e nci scàvulant totu! De pagu m’ant nau chi est mortu in Casteddu unu professori mannu de biologia: bagadiu e sena de fillus. Is nebodis ant tzerriau unu de cuddus furgoneddus chi limpiant domus e sostris po nci scavulai totu. Teniat librus chi mancu is bibliotecas mannas teniant.
Calincunu de is amigus at scìpiu e ant pòtziu pigai calincuna cosa, ma su prus est andau in mala ora. Insaras, chi custu contu balit po professoris bagadius, po genti bècia chi at studiau totu sa vida ma no at tentu fillus de pesai cun cussus valoris, cantu balit custu po is predis?
Ndi-ddoi at medas chi no tenint domus mannas o terras, ma sa biblioteca insoru balit prus de dònnia prenda e dònnia muntoni de oru. Ddoi funt predis chi tenint librus chi no tenit nemus, poita po totu sa vida insoru ant studiau cussa materia. Ndi-ddoi at chi tenint totus is annus de rivistas teològicas in tedescu, in frantzesu, in latinu, in inglesu, chi mancu sa Facultadi Teològica de Casteddu tenit.
E duncas? Comenti fai? Su consillu miu est a no nci-ddus fuliai e a sceberai de ddu destinai a su Comunu, a sa Diòtzesi, a una Fundatzioni, a un’Assòtziu. No tocat a sperdi sa prenda de una vida!
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare