Contzìliu Vaticanu de duus: Indulgèntzia e documentus
Su trexi de maju de ocannu passau ant pubricau is arrègulas po aciapai s’indulgèntzia in su tempus de custu Giubileu chi eus apenas cumentzau. Comenti a sèmpiri si podit pigai su perdonu de is curpas preghendi po su Paba o po is ànimas de su Prugadòriu. In prus si podit pigai faendi su pellegrinàgiu a Roma o passendi peri una de is Gennas santas abertas de su Paba o de is pìscamus me in diòtzesis de su mundu interu.
Ma in custu Giubileu ddoi est finsas un’àtera manera, chi mi parit sia noa e mai incingiada innantis de oi. In su capìtulu tres si scriit: Is fidelis podint pigai s’Indulgèntzia chi, cun ànimu bellu, pigant parti a Missionis popularis, a esercìtzius spiritualis, a atòbius in contu de is documentus de su Contzìliu Vaticanu de duus o in contu de is scritus de sa Dotrina de sa Crèsia Catòlica.
No est una novidadi de pagu contu, poita in prus a is oratzionis e a is fainas de devotzioni, s’indulgèntzia est po chistionis de stùdiu e de connoscèntzia. A sessanta annus de sa serrada de su Contzìliu Vaticanu de duus (s’otu de mesi-de-ladàmini de su 1965) su Paba si pregontat de torrai a cussus documentus chi is pìscamus de su mundu ant scritu e pubricau in tres annus de atòbius.
Duncas, custa norma si torrat a pregontai de s’atobiai impari po ligi, po ascurtai, po connosci is ùrtimas detèrminas de sa Crèsia. Iat a essi bellu meda chi me in is parròchias nostas ddoi siat assumancus un’atòbiu po spiegai su Contzìliu, sa stòria sua e po fai a cumprendi comenti est serbiu no po mudai su chi s’est sèmpiri fatu, ma po torrai a sa Traditzioni prus lìmpia de sa Crèsia. Ingunis ant determinau de torrai a donai a sa genti sa Bìbbia e a dd’agiudai a dda ligi, sena de timi finas cussus contus de violèntzia, de disamistadi, de timoria.
In prus, s’impìnnu a tradusi sa Bìbbia me in is lìnguas chi sa genti chistionàt dònnia dii. E custu est stètiu fatu po sa liturgia puru: no prus in latinu, ma in dònnia lìngua de su mundu. E po fai custu ant dèpiu pensai e decidi de mudai una bidea de Crèsia chi fiat a livellus diferentis, cun importu diferenti po pabas, pìscamus e predis a un’ala e su pòpulu a s’àtera.
Ant torrau a bogai a pillu su valori de su Pòpulu de Deus, chi pinnicat apari a totus, de su primu a s’ùrtimu batiau sena chi nci siat calincunu prus de importu e calincunu prus pagu. Ddoi funt diferèntzias de arrolu, de servìtziu, de vocatzioni, de ministèriu, ma totus faint parti de su Pòpulu de Deus. No at a essi tempus fulliau a studiai su Contzìliu!
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare