A bratzus ingruxaus
Giacobbi fiat bèciu e malàdiu e su tempus de sa vida sua pariat spacendi. Duncas, su fillu, Giusepi, andat a dd’agatai e a ddi fait benedixi a is fillus suus, Èfraim e Manasse. Po frorigiai su contu (no po ddu mudai, ma po strumbulai a sa ligidura de sa Bìbbia), est comenti a cuddus chi nci portant anca funt is babbus e is mammas a is fillus insoru po is strinas o po pensai de otenni calincuna cosa dde eredidadi in prus.
No est po malesa o po interessu (…), ma a totus praxit chi is fillus siant stimaus de is ajajus. In prus, nascit sèmpiri unu pagheddu de cuntierra tra fillus, netas e nebodis po guadangiai sa stima de is ajajus, Duncas, Giusepi andat anca est su babbu e betit a is fillus suus. Giacobbi, biendi-ddu, ddi torrat a nai su contu de sa vida sua e de comenti Deus dd’at beneditu.
No nòmenat a Esaù, ma fait a cumprendi chi Deus dd’at beneditu finas prus de su fradi mannu. E po abarrai in terra de preferèntzias, arregordat a Ruben e a Simeone, su primu e su de duus fillus de Lia, e a sa pobidda stimada, Rachele. Torrat a nai chi est morta e interrada in Èfrata, chi est Betlemme. Sa faina de ponni unu in s’artari e s’àteru asuta, no est ancora spaciada.
Fiat cumentzada cun Cainu e Abele, iat sighiu cun Nacor e Abramu, apustis cun Ismaele e Isacu, no si fiat firmada cun Esaù e Giacobbi, e fiat arribada a puntu artu tra is fradis e Giusepi. Imoi est issu a betiri a is fillus anca fiat su babbu, corcau, po ddus benedixi e ponit a su primu, Manasse, a parti manca de su babbu e a Èfraim a parti dereta.
Sa punna de Giusepi est chi su de unu sia beneditu cun sa manu dereta de Giacobbi e Èfraim cun sa manca. Su contu si narat chi Giacobbi, comenti fiat giai acontèssiu a su babbu, Isacu, fiat stracu e no biiat beni. Ma su chi no biint is ogus, ddu intzertat su cerbeddu. Duncas, Giacobbi si fait acostai a is duus nebodis e ingruxat is bratzus, ponendi sa manu dereta asusu de Èfraim e sa manca asusu de Manasse.
Mudat sa detèrmina de Giusepi e custu no ddi praxit. Si chèsciat cun su babbu e ddi circat de movi is bratzus. Ma Giacobbi no si lassat imboddiai de su fillu e sighit segundu s’idea sua: De tui s’at a serbiri Israeli po benedixi, narendi: Deus t’at a torrai comenti a Èfraim e comenti a Manasse.
E aciungit Giacobbi: S’apu a acumpangiai po torrai a sa terra de Canaan, mancai sia acanta de morri. Deus at a essi cun basàterus. A tui, fillu miu Giusepi, apu a donai una costa de monti artu in prus de is fradis tuus, chi apu pigau tempus a oi de su pòpulu de is Amorreus.
MAC
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare