Mercoledì, 01 Luglio 2026

Su pòburu de Assisi

Sant’Antoni paduanu

Depeus firmai su cummentu a sa Làudi a Deus Artu, po si firmai in sa lìtera chi santu Frantziscu at scritu a su santu chi prus de totus est invocau de donniunu: santu Antoni. Chi santu Antoni de su fogu o de su porcu est de importu mannu po totus is cristianus, no est de prus pagu santu Antoni paduanu. Is miràculus chi si contant de issu funt medas e oi ancoras agatant arraxini in sa fidi de genti meda.

Giai parixeddu de santu Agustinu, si fiat furriau a para de santu Frantziscu candu iat biu e intèndiu a parixeddus, a fillus de su Pòburu de Assisi torrendi de sa terra de is musulmanus. Sa pregunta sua fiat: E comenti si podit andai in custas terras de genti sena de Deus e torrai bius? Chini est su babbu de custus paras chi podint fai una cosa diaci manna?

Santu Frantziscu no fiat ancora connotu meda, mancai in Itàlia de mesu medas ddu sighiant giai. Duncas, Fernandu (diaici si tzerriàt innantis de intrai a su cunventu frantziscanu) pigat sa detèrmina de sighiri a Frantziscu e imbucat intra de cussus paras. Ddu ponint a fai su chi faint is chi arribant po ùrtimus: a sciacuai pratus, a limpiai su logu, a fai calincuna cosa in su cunventu. Finas a candu no ddi tocat a fai una prèiga, poita su chi dda depiat fai si fiat ammaladiau.

Sa genti e is paras abarrant a buca aberta: unu fueddu diaci craru e fungudu no si fiat ancora intèndiu. De insaras, Antoni no si firmat prus de preigai, de fai miràculus, de chistionai de Deus. Si narat chi Frantziscu at connotu a Antoni in s’Atòbiu de is Stoas, ma de seguru si sciit chi dd’at scritu una lìtera.

Forsis, Antoni dd’iat fatu po primu po ddi pediri su cumandu de podi sighiri a ligi, a studiai, a fai funguda sa connoscèntzia sua. Frantziscu no fiat in favori de paras inniorantis, ma mancu de paras chi bivint comenti a dotoris o a professoris balentis. Duncas, Antoni ddi scriit e Frantziscu arrespundit: A para Antoni, pìscamu miu, para Frantziscu sperat dònnia beni. Seu prexau chi tui potzas donai imparu cun sa teologia de Deus a is paras, bastit chi custa faina no-ndi-ddis studit su spìritu de s’oratzioni e de sa devotzioni, comenti est scritu in sa Règula.

Funt pagus fueddus, ma balint po totu sa vida. Sa cosa chi forsis parit prus de depi ghetai a craru est chi innantis de su prus mannus de is dotoris de s’antighidadi, santu Frantziscu no timit a dd’arremonai su chi depit tenni prus in coru: a Deus. Mancai siat predi, professori, dotori de teologia, preigadori: chi no tenit a Deus comenti a punna de sa vida, no at cumprèndiu nudda. E nosu?

MAC

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon