Scola. S’ora de religioni agiudat a cumprendi comenti ligi is scritus antigus e de oi
Ma professori, fustei creit ancoras chi Deus at fatu su mundu in seti diis? Creit ancoras a su contixeddu de Adamu e de Eva? Ohi ohi, bosàterus cristianus biveis in d-unu mundu chi no esistit prus. Diaici m’ant nau duas piciocheddas in scola in d-un’ora de religioni innui fiaus provendi a cumprendi comenti su sentidu religiosu de is pòpulus antigus (ebreus, babilonesus, egitzianus, grecus e àterus) at circau su significu de su mundu. In d-una classi de segunda superiori cun dexeotu piciocheddus e piciocheddas nd’est bessia una batalla manna in contu de cussu tema.
Calincunu circàt de amparai s’idea scientìfica de su Big Bang narendi chi su scritu de sa Gènesi no balit nudda. Funt cosas antigas chi no serbint prus: imoi sa scièntzia s’at nau su chi est e is contixeddus bolint scavulaus. Ma sa Crèsia no ddu bolit fai po no perdi s’autoridadi de cumandai is cuscièntzias de sa genti. Candu ddus fia ascurtendi in cussa batalla, mi pariat de essi sètziu in calincunu tzilleri a intendi is brigas chi si faint candu no ddoi est nudda de nai e si bogant a pillu contus bècius.
Piciocheddus, scientis de scolas mannas e bellas, chi arraxonant scarescendi su stùdiu chi ant fatu e funt faendi. A s’àtera ala chini amparàt sa religioni e su primu contu de sa Bìbbia: Deus at fatu su mundu in seti diis e de ingunis no si moviat. A metadi de s’ora est intervènniu unu piciocheddu cun s’ària de unu chi ligit meda e chi no timit a si fai biri prus scidu de is àterus. Professori, deu no cumprendu poita no si ponint de acòrdiu. No tocat a sceberai sa scièntzia o sa religioni, ma si podint ponni impari totu e duas. Chi est berus chi totu est nàsciu de su Big Bang, est berus puru chi cussa materia de unu dd’at pòtzia pensai e creai Deus. Duncas, segaus sa chistioni.
E una cumpàngia chi si fiat callentendi cun sa chistioni, narat: Ddu lassit a perdi, ca cussu fait sèmpiri diaici: candu seus batallendi po calincuna cosa, fait sèmpiri su cobertori po serrai sa chistioni. Eus sighiu a fueddai e a batallai finas a s’acabbu de s’ora, ma m’at fatu pensai meda, poita est cussu chi acontessit dònnia borta chi si fueddat de custa matèria. Chi in parròchia si fait un atòbiu in contu de custu tema, bessint luegus custas dua ànimas. Chi ddoi funt catechistas, ponint luegus sa pregunta: E ita ddis depeus nai a is piciocheddus, chi a nosu si dd’ant imparau diaici?
Chi ddoi est calincuna mamma o nonna narat: Gei no dd’apu a depi nai, a fillu o a nebodeddu miu, chi seus fillus de martinicas! E sa chistioni abarrat firma: a un’ala chini no si bolit scotzai de su chi at intèndiu e imparau de sèmpiri, a s’àtera chini no si fidat prus de s’imparu arriciu e narat: Sa Crèsia est ancora a tempus antigus! Invècias, a dda nai totu sa beridadi, sa Crèsia (sa teologia, su stùdiu de sa Bìbbia e finas su Magistèriu) ant giai propassau de meda tempus custa batalla, spieghendi comenti funt scritas cussas pàginas e circhendi de cumprendi sa fidi chi ddoi est aìnturu.
Mancai siat giai imprentau de prus de dexi annus, in su 2014, tocat a torrai a arremonai su documentu de sa Pontifìcia Cummissioni Bìblica, Muta e Beridadi de sa Scritura Sagrada. Forsis ancora tropu pagu genti dd’at lìgiu e studiau, finas cussus chi cun bonucoru mannu faint sa dotrina a piciocheddus e a mannus. Est unu documentu ufitziali de sa Crèsia innui si scriit in manera crara de custu tema e de sa chistioni de comenti si depint ligi is pàginas de sa Bìbbia segundu su chi bolint nai e no segundu su chi nosu boleus chi nerant. In su nùmeru 67 scriit: Is contus de sa creatzioni no narant comenti est nàsciu su mundu e s’òmini, ma narant sa relata chi ddoi est intra de Deus Criadori e su mundu e s’òmini. Candu custas pàginas antigas si bolint cumprendi sceti cun su chi teneus oi in conca bessint faddinas e malintèndidas. Su chi narat sa Bìbbia (e cun issa is àterus librus de pòpulus antigus religiosus chi ant circau su significu de su mundu e de s’òmini) no est contras a su chi narat sa scièntzia, poita sa punna de donniuna est diferenti. Sa scièntzia circat comenti est nàsciu su mundu e s’òmini; is Scrituras pregontant poita est nàsciu. No est chistioni de pagu contu!
E chi sa Crèsia at tentu su coràgiu de ddu scriri a manera ufitziali e in is librus de teologia si scriit sena de timoria peruna, poita nosu ancoras podeus imparai a piciocheddus e a mannus su chi est stètiu propassau? Duncas, no tocat a arreselai, ma a studiai, a ligi e a batallai in contu de custus temas, cun su disponimentu de no abarrai firmus in s’idea nosta, ma de arriciri su chi est richesa po totus.
* di Michele Antonio Corona
photo: da post.it
E' questo il tempo giusto per abbonarsi a L'ARBORENSE
Il giornale direttamente a casa tutte le settimane.