Siamanna. Sa Pro Loco at cuncordau una dii de pàsiu e de festa in su monti de bidda
Domìnigu 19 de abrili in su monti Grìghini sa Pro Loco de Siamanna at fatu festa cun d-una cambarada manna de genti de bidda, de biddas acanta, de Aristanis e finas de Santu ‘Èngiu. Agiumai otanta personis chi si funt agatadas in su sartu de Sa Cora de is ortus a is noi oras de mangianu po cumentzai sa dii impari, bufai unu tzicheddu de cafei e papai unu durcixeddu e movi cara a su monti. Cussu logu, nomenau po is ortus chi si faiant medas annus a oi – po s’arriu de àcua chi parit no ammancai a totu annu – est giai partu spantu bellu po is biddaforesus chi funt arribaus.
Unu logu friscu chi at fatu prus bella s’acasàgiu cuncordau de sa Pro Loco e de su Comitau 1976-1996 chi at agiudau. Apustis de cussu momentu, una pariga de dipendentis siamannesus de Forestas ant fatu a ghia a duas trupas de genti po duus tretus de caminu: unu prus longu e s’àteru prus curtzu, ma nisciunu de is duus po genti de pagu fortza. Mancai su Grìghini oi siat lìmpiu e cun medas furriadòrgius e arrugas mannas, no ammancant artziadas e tretus malus. Sa genti de su caminu curtzu at pensau a is chi dd’ant fatu prus pagu fàtzili e at cumprèndiu sa bellesa de su monti chi si partzint Siamanna, Siapicia, Ollasta, Biddanoa, Fordongianus, Allai, Arruinas, Mogoredda e Biddobrana. Is chi fiant caminendi teniant sceti una chèscia: is palas eòlicas. De custu puru s’est chistionau camina-camina, circhendi de cumprendi ita batint a is Còmunus, si e ita dannu faint, cali curpa ant tentu is chi dd’ant permìtiu. Duncas, finas unu laboratòriu de democratzia.
Apustis de una pariga de chilòmetrus, is grupus si funt agataus in s’arribu: Niu de Crobu. Unu logu de pedras mannas, innui si funt fatus in custus annus passaus caminus po s’apicheddai in sa pedra. In àterus annus ddoi fiat finas sa possibilidadi de provai funis e artziai, ma de calincunu tempus si lassat a àteras diis custa possibilidadi. Su bellu no est stètiu sceti su caminai, ma su de si connosci, brullai impari, imparai nòminis de erbas e matas po s’abilidadi de sa genti presenti e bantai su logu, chi in medas no iant mai biu ni connotu. A sa torrada unu bellu pràngiu at fatu praxeri a is chi ant caminau e a is chi no ant fatu su caminu, ma funt arribaus po papai: malloreddus, petza de porcu arrustia, birdura, cafei, acuardenti, pani, binu e àcua.
Si calincunu podit pensai chi est sceti una manera de si satzai, tocat a nai chi no ddoi est momentu de comunidadi chi no si papat e bufat impari, chi no si fait calincuna cosa impari. Chini bolit: su binticincu de abrili in Àllai e su primu de maiu a Siapicia, po connosci su monti de cussas alas.
*di Michele Antonio Corona
E' questo il tempo giusto per abbonarsi a L'ARBORENSE
Il giornale direttamente a casa tutte le settimane.