Sabato, 02 Maggio 2026

 

Librus. Unu stùdiu in contu de su primu Cuntzìliu de totu sa stòria de sa Crèsia: Nicea

Funt millisetixentus annus de su Cuntzìliu de Nicea. E unu in prus est giai passau. Fiat su beranu de su trexentubinticincu, candu s’imperadori Antinu at convocau a is pìscamus de su mundu de insaras po cumprendi ita fai cun d-unu predi batalladori comenti a Àriu. Su mundu fiat mudau, poita su tzentru de su mundu no fiat prus Roma, ma sa tzitadi de Antinu: Costantinòpoli, in cussa chi imoi connosceus comenti a Turchia.

Su fillu de Costantzu, chi fiat de is cuatru chi iant ghiau s’imperu po unu tretu de stòria, iat chèrfiu lassai sa tzitadi chi iat bociu a Pedru e Pàulu e si-ndi fiat stesiau. In cussa tzitadi innui totu su mundu est paris (oi puru!) e innui su mundu parit ca tèngiat una bisura totu sua, ddoi fiat tropu genti chi cumandàt, tropu genti chi si faiait gherra po essi innnantis de is àterus.

Costantinu si-nd’andat atesu. Is cristianus iant provau cun Diocletzianu a essi currulaus e bocius po sa religioni insoru e si fiant cuaus. Medas no iant tentu sa fortza de cumbati a cussu dimòniu e iant tìmmiu sa morti, scarescendi a Gesugristu.

E in cussu tempus si fiant pesadas duas partis intra de is cristianus: chini boliat a fai torrai a chini si-nci fiat stesiau e chini narat chi no tocat prus a arriciri in sa Crèsia a is traitoris. Unu tempus de batalla manna no prus intra de is paganus e is cristianus, ma intra de is chi fiant in sa Crèsia etotu.

Unu libru bessiu pagu mesis a oi, in su duamillabinticincu, fait a cumprendi mellus s’arrolu de Antinu in cussu tempus. No est unu libru de teologia, ni de stòria de sa Crèsia po amparai su chi at fatu s’imperadori, ma unu stùdiu scritu po si fai a cumprendi de totus, chi spiegat su chi est stètiu innantis de Nicea e su chi est stètiu fatu in cussa tzitadi.

Finas a chini no sciit su chi pensaiat Àriu e is chi fiant a sa parti sua o su chi pansaiant is chi fiant contras, ddu podint sciri cun custu libru. Scritu de Giuanni Vecchi, giornalista e connoscidori de su mundu vaticanu po su Corriere della Sera, e de Giuanni Maria Vian, professori de antighidadi cristiana in s’universidadi de Roma, studiosu de is Babbus mannus de is primus sèculus de sa Crèsia e ex diretori de su giornali vaticanu Osservatore Romano, est publicau de sa Mondadori.

In noi capituleddus de dexi o cuindixi pàginas donniunu spiegant totu su chi ddoi est de nai in contu de cussu tempus chi ancoras oi si fait nai sa fidi cun is fueddus chi naraus dònnia domìnigu e dònnia festa apustis de sa prèiga. E chi po medas bortas eus pensau e nau chi est totu curpa de Antinu chi boliat tenni a sa parti sua a is cristianus, chi fiant crescendi de nùmeru e de importu, custu libru si fait torrai asegus in cussu cunbincimentu.

In prus, su libru no si firmat a nai su chi est acontèssiu in Nicea o innantis de su primu Cuntzìliu de sa stòria, ma si narat finas comenti mai si festat Pasca manna in d-unu domìnigu diferenti dònnia annu e no una dii uguali. E ancoras, si narat finas su chi est stètiu s’importu de Nicea apustis de cussus sèculus po is Cuntzìlius de sa stòria.

Unu libru de pigai, de ligi e de studiai po sa manera chi est scritu, po su chi contat e po s’imparu chi podit donai.

Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22

A cura di Michele Antonio Corona



E' questo il momento giusto per abbonarsi a L'ARBORENSE

Clicca qui per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon