Librus. Cantu t’iat a praxi a arregordai nòminis, poesias, matèrias de scola?
In s’Istitutu acapiau a sa Teologia, in Casteddu, de una pariga de annus ddoi faint unu cursu chi agiudat a scientis e professoris a aguantai in conca totu su chi serbit po s’imparu e po su stùdiu. In su tempus de su Covid, su professori de fiolosofia Daniele Vinci at studiau a manera funguda cussas chi ddis narant is memnotènnicas, is tènnicas po ammelliorai sa memòria.
E, po chini ddu connoscit, candu pigat in manus una matèria o unu tema, ddus studiat cun passioni e cumpetèntzia, finas a diventai maistu e a fai praxi cussa matèria a chini dd’ascurtat e imparat. Po custu motivu, funt medas is scientis chi in s’Istitutu de Scièntzias religiosas ant imparau cussas tènnicas cun profetu mannu in sa vida de scientis e in sa vida de dònnia dii.
Est de pagu tempus chi professori Vinci at pubricau sa de duas editzionis de su libru: Dexi passus in su palàtziu de sa memòria. Ghia a is tènnicas po arregordai. Unu libru chi amostat a ita serbit arregordai, ita si podit e depit arregordai, sa bellesa de imperai sa memòria e comenti si fait. Is tènnicas podint essi medas, ma sa chi proponit su professori est pròpiu cussa de su palàtziu.
Est comenti a sceberai una domu, chi connosceus beni meda, e a tenni in conca unu caminu, fatu cun òrdini, passendi de un’aposentu a s’àteru, movendi de parti manca e torrendi a sa dereta. Intra de is cosas prus arrecumandadas in su libru e a chini bolit arregordai ddoi funt pruschetotu s’òrdini e sa passièntzia. Sena de custas duas cosas, s’arriscat de spendi tempus meda e de otenni pagu frutu.
Duncas, si depit intrai a sa domu sceberada po pesai custu logu de sa memòria e in dònnia aposentu tocat a ddoi ponni una figura de su chi si bolit arregordai. Po essi ancora prus crarus e podi oferri a totus sa richesa de custas tènnicas, professori Vinci at cumentzau finas sa pubricatzioni de cuadernus cun ghia e esercìtzius. Passu passu unu cuadernu po ddu spiegai mellus.
In su primu fait esemprus meda po cumprendi sa tènnica. Ndi sceberu unu sceti. Pensaus de depi ponni in conca is cincus lìnguas prus fueddadas in su mundu: ingresu, tzinesu, hindi, spanniolu, frantzesu. Duncas, poni in conca cincu aposentus de domu tua, o cincu logus me in is aposentus, partendi de manca e arribendi a dereta: s’aposentu de corcai cun catanau e letu, s’aposentu bellu cun su canapè e sa televisioni, su balconi. Tres aposentus e cincu logus. Comenti arregordai? Tocat a ponni in dònnia logu una figura de spantu chi si fetzat torrai a conca cussa lìngua.
Sighit su professori cun s’esempru: Poneus sa spaciada de sa reina Elisabeta bufendi su tei in su catanau; unu tzinesu gioghendi a bòcias in su letu: sa spaciada de Gandhi sètziu in su canapè; unu boi corrudu incorrendi sa televisioni e sa turri Eiffel fraigada in su balconi. Provai a serrai is ogus e ddu fai in domu de bosàterus.
Dexi minutus e totus podeus arregordai cussu elencu de cincu. Si podit fai de prus? Parit spantu, ma si podit, e comenti! Ma poita scriri de custas cosas in custu giornali? Poita podit essi bellu e utilosu finas po is piciocheddus de sa dotrina, po is catechistas chi bolint imparai is librus de sa Bìbbia in òrdini, po fèminas e òminis chi funt perdendi sa memòria. Ancora de prus oi chi eus postu totu in su telefoneddu.
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare