Santeru. Su Museu dedicadu a s’iscraria
S’impreu de sa plàstica chi, prus che totu a pustis de sa de Duas gherras mundiales e meda meda in is annos Sessanta e Setanta de su Noighentos, s’est ispartu in onni setore de sa vida nostra, agiomai at fatu ispèrdere s’arte antiga de cuncordare s’istèrgiu de fenu o s’iscraria, comente ddi narant segundu is biddas.
Non nche aiat bidda de Sardigna in ue, manigende pèrtigas e àteros vegetales chi sa Natura poniat a disponimentu (dae s’ogiastru a sa modditzi, dae sa canna a su pìtighe, dae su giuncu a sa tzinniga e a su cardillone, pro nde mentovare unos cantos), non ddoe fiant manos espertas in s’arte de s’intritzu, pro faghere isportas, iscarteddos, cadinos, carrigos, canisteddas, crobes, fuscellas, nassas e fintzas pro fundare iscannos e cadiras e pro bestire ampuddas e timingianas. Pro onni cosa su materiale suo!
Medas de custos trastes de sa vida de onni die sunt oramai ogetos antigos mustrados in logu de museos, ma nche at biddas in ue imbetzes s’est allogada no isceti sa memòria, ma fintzas is connoschèntzias e sa sabidoria pro sighire a ddos cuncordare.
Una de custas biddas est Santeru, in ue sa Natura est ancoras de bonucoro in su frunire sa matèria prima (giuncu, tzinniga, pìtighe e canna) e, gràtzias a s’atentu e a sa sensibilidade de s’Amministratzione comunale, in sa Domo Ramsar ddoe ant cuncordadu unas cantas salas dedicadas a mustrare s’arte de s’iscraria.
E non sunt pagos/as is santeresos/as chi ischint ancoras intritzare custos materiales pro fraigare trastos chi serbint in su traballu in su sartu e in cussu de domo, ma chi sunt fintzas bellos a ddos bìere, ca regordant cuddas formas de economia antiga, oe propassadas dae sa modernidade.
Ma in Santeru ddoe est fintzas calicuna chi, comente a Rosalba Piras, de custa arte antiga nd’at fatu unu traballu, ponende paris sa bellesa de custos produsimentos càrrigos de sentidos de identidade cun s’utilesa issoro pro is bisòngios modernos. Gràtzias a s’intritzu de vegetales e a su tessìngiu, cosit bussas de ònnia genia chi oe si podent bìere in is palas de fèminas meda, fintzas foras dae s’Ìsula nostra.
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Antoni Nàtziu Garau
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare