Novas de su mundu cristianu: chistionis teològicas po torrai a s’unidadi
No sèmpiri is giornalis e sa televisioni si donant is novas prus de importu; e nimancu su telefoneddu si fait sciri totu su chi acontessit in su mundu. Tocat a circai in su giassu giustu o a tenni calincunu abbonamentu po s’argumentu chi interessat. Comenti a Crèsia catòlica tocat a sciri chi de su tres a su seti de làmpadas, in Bari, ddoi ant fatu un’atòbiu intra de catòlicus e ortodossus, po circai de cumprendi mellus cali funt ancoras is chistionis chi no si permitint de arrangiai su scòrriu de agiumai milli annus a oi.
In su milli e cincuatacuatru is cristianus de sa parti dereta de su mundu de insaras (de Costantinòpoli) si-nci fiant stesiaus de cussus de sa parti manca (de Roma). Motivus religiosus, teològicus e polìticus iant permìtiu cussu scòrriu mannu chi ancoras no est sanau. Ma in Bari sa Commissioni catòlica po s’unidadi de is cristianus, ghiada de su cardinali Kurt Koch, e cussa ortodossa, ghiada de su metropolita Giobbe de Pisìdia, si funt atobiadas e ant cuncordau unu documentu Faci a s’unidadi in sa fidi: chistionis teològicas e canònicas.
Duus is temas de importu: su primu est chi “su paba de Roma no faddit candu fueddat de sa cadira sua”. Is ortodossus no dd’ant mai ammìtiu comenti a dogma e si circant caminus po ddu studiai mellus. Su segundu dogma est prus antigu e no agatat ancoras sa manera po s’arrangiai: su Filioque. Is ortodossus no creint chi su Spìritu Santu siat donau e de su Babbu e de su Fillu, ma sceti de su Babbu. No est cosa de pagu contu, poita ghetat arraxinis in totu cussu chi is primus Concìlius de sa Crèsia (candu ancora no ddoi fiat su scòrriu) ant cumentzau a sterri po pesai sa teòlogia.
E mancai no si siat ancoras arribaus a essi de acòrdiu, si sighit a chistionai e a studiai. Duncas, candu si narant chi est totu nieddu, candu si faint sciri ca su nùmeru de sa genti chi andat a crèsia est calendi, candu s’arrepitint chi is giòvunus funt sèmpiri prus pagu acapiaus a sa Crèsia, dopeus sciri puru chi sa Crèsia est traballendi po fai su chi Gesugristu at pregontau: essi unu!
Custas novas no bessint tropu, poita est prus simpri a nai cussu chi no andat beni chi no su bellu chi s’est faendi. A s’àtera ala puru de sa cristianidadi – intra de catòlicus e protestantis – su duus de maju, in Vaticanu, paba Franciscu at atobiau sa Commissioni anglicanu-catòlica cun totu is pìscamus de s’una e de s’àtera ala chi traballant e stùdiant sa chistioni.
A sessanta annus de su Concìliu Vaticanu de duus si sighit a circai bias po aconciai su dannu fatu in su milli e cincuxentus. At nau su Paba: Ancora oi est unu scàndulu mannu chi, po is brigas de insaras, no agataus maneras de nai s’unicu Vangelu, fatu de amori, paxi e unidadi. Is pìscamus ant bìviu una cida intera studiendi e provendi maneras noas de nai e scriri is cosas.
No tocat a scaresci ca ddoi funt giai una bellesa de documentus chi ant acostau is partis e chi permitint su caminu. A testimonia de totu custu, bastit a pensai chi finas in sa diòcesi nosta, pagu diis a oi, in su Museu Diocesanu, ddoi ant fatu unu momentu de oratzioni cun su pìscamu Robertu, a innui ddoi ant pigau parti totu is religionis e is cunfessionis cristianas. Duncas, a innantis po s’unidadi.
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare