Spiritualidadi. Bagadius e bagadias funt diaderus in su coru de sa pastorali?
No est passau tempus meda a oi chi sa domu de imprentas Effatà nd’at bogau a foras Ni petza ni pisci, bivi che a bagadius catòlicus. Sceti su tìtulu ndi bogat a pillu una dusina de chistionis e ponit dudas in contu de cussu chi in dònnia annu pastorali si ponit in calendàriu me in is diòtzesis e is parròchias.
Sa musitzista e maista de importu de mùsica in corus, in orchestras e in cambaradas de cantu, Chiara Bertoglio, at bòfiu scriri custu libru. Forsis est argumentu chi dda spreculitat a intru, chi dda interpellat, chi dda tocat. Ma pagu de custu si-ndi importat. A nosu si parit de importu mannu sa chistioni e sa pregunta chi si fait su libru.
Chini no est cojau o cojada depit essi castiau e castiada cun ogus diferentis in sa crèsia? Balint sceti is bagadius cun bestiris de para o cun collareddu arbu in su tzugu? Balint sceti fèminas cun mucadori in conca e sena de mìgias in is peis? Opuru, balint finas òminis e fèminas chi, po arraxonis diferentis, ant sceberau de abarrai bagadius e bagadias?
In su libru si ligint testimonias meda de genti chi no s’est cojada e donat sa versada sua de sa chistioni. Finas a pagu tempus a oi, unu a su bagadiu ddi pregontàt: E poita non ti ses cojaiu? No dd’as agatada, no t’ant chèrfiu, no dd’as circada? E àterus pregontànt: No nci ses arrennèsciu a ti fai predi? No t’ant pigau a mòngia? Ti-nci ant bogau? As pèrdiu sa conca po calincunu òmini o po calincuna fèmina? Oi in su tempus de imoi parit de pagu contu custa chistioni, poita funt sèmpiri crescendi piciocus e piciocas chi sceberant de essi bagadius (oi si narat single).
Ma custu determinu de vida est malu o si podit cumprendi comenti a possibili in is diis de oi? Ddu bolia pregontai a chini est ligendi imoi custas arrigas. De acòrdiu ses o contras chi piciocus e piciocas sceberint de si-nd’abarrai bagadius e bagadias? Calincunu at a nai: Is giòvunus de oi ddu faint po essi lìberus de fai su chi bolint.
A essi bagadius oi bolit nai a no pigai impinnus, a no ponni sa vida in calincuna faina, a essi comenti a pilloneddus sena de niu. Annus a oi ia lìgiu su libru de Clara Gallini Intervista a Maria. Fiat un’atòbiu chi s’antropòloga chi iat scritu su libru faiat cun custa fèmina de Tonara, nàscia in su millinoixentusedexi e atobiada in su millinoixentusetantantanoi.
Issa no si boliat cojai de manera peruna. No teniat nudda contras a is òminis ni contars a sa coja, ma no s’intendiat punnada a cussa vida. Chini dd’at pregontada pariat sumbullada de cussus fueddus, issa fiat segura de su chi naraiat. No fiat fèmina chi si boliat cojai. Seus agiumai a cinquanta annus de cussa chistionada in sa diòtzesi nosta, seus sèmpiri prus ingiriaus de giòvunus chi no si cojant e no si faint a sposus, e nosu ita faeus? Cali manera teneus de ddus acostai? Circaus forsis de ddus fai predis o mòngias? Ddus boleus cunverti a is chistionis nostas?
Opuru, ddus boleus acostai cun respetu? Funt fradis e sorris o furisteris? Funt genti de acostai e ascurtai o de timi e de nci stesiai? A nosu sa chistioni. In is parròchias nostas si podit fai calincuna cosa. Fatu a làicu, ddu naru innantis a chini est comenti a mei. Sa cosa de fai po prima est a no nci-ddus bogai. E chini seus nosu po essi s’amparu de sa Crèsia, chi sa Crèsia est de Deus?
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare