Lunedì, 19 Gennaio 2026

 

Sotziedadi. Sa morti de unu chi est stètiu nodiu est sèmpiri nova de fai sciri?

Sa chèscia si-nd’est pesada de un’ala e, de s’àtera, s’est pesada sa làstima po unu mortu. Finas a innoi nisciuna novidadi, ma seus chistionendi de sa morti de Gratzianeddu, de Gratzianu Mesina. Est chistioni de diis, de sa morti sua. Is telegiornalis de Sardìnnia ant prantu e pesau custu òmini chi at fatu, po calincunu, avalorai sa Sardìnnia e, po calincunu àteru, dd’at sbregungiada.

Gratzianeddu ita est po s’Ìsula nosta? Sa pregonta est po chini si ligit, po chini sighit custas rigas nostas e si fait movi aintru de su chi scrieus. Forsis, no at a essi sèmpiri sa mellus cosa, in custu cungiadeddu miu chi ligeis, ma seu prontu a mi-ndi pigai sa responsabilidadi, comenti a òmini e comenti a giornalista. Po Gratzianeddu fiat giusta totu custa ammanniadura cun duus e tres servìtzius de giornalismu sa dii chi est mortu?

Calincunu de is giornalistas chi ant firmau is servìtzius at nau: Un’òmini chi at fatu sa stòria de sa Sardìnnia. Collega stimau/ada, si mi permitis, fiat stètiu mellus a nai un’òmini chi at fatu sa stòria de sa delincuèntzia in Sardìnnia in is ùrtimus 40 annus de su Noixentus. Poita sa stòria dd’ant fata is primus santus de sa Crèsia (Efis, Baìngiu, Proto, Gianuàriu, Simprìciu, Antiogu, Pontzianu…) chi ant donau sa vida po sa genti nosta e po sa cristianidadi. No mi firmu a circai de nominai a is erois de su tempus innantis, po no fai nasci chèscias po sa storicidadi.

E comenti si-ndi podeus scaresci de Lutziferru de Casteddu, de Eusèbiu de Vercelli, de Lionora de Arbaree, de Virgìliu Angioni, de Nàtziu de Laconi, de Gràtzia Deledda, de Babbai Casu, de Antoni Garau, de Micheli Àngelu Pira, de Antoni Pìgliaru, de Cicitu Masala e cantu àterus ndi depiaus remonai.

Candu funt mortus in sa pròpiu dii Pedru Madau e Nàtziu Erbì unu de is canalis prus connotus in s’ìsula nosta no at nau nudda: is prus mannus de sèmpiri sonendi sa fisarmònica e acumpangiendi unu muntoni mannu de poetas a arrepentina e a curbas. E po Gratzianeddu totu custu burdellu?

Tzertu chi no si-ndi scaresceus de su chi s’imparat in sa letzioni de unu chi fait giornalismu: po essi lègius (in italianu funt is tres esse), tocat a fueddai de sànguni (cronaca niedda), de dinai (scàndulus de arrichesa) e de sessualidadi (chistionis de corrus o de bragheta). Totu custu fait nova; s’àteru no ddu ligit nemus, nàrant... Su giornali nostu, invècias, sighit a essi lègiu, mancai de custas costas no si-ndi fueddit e no si-ndi scriat.

Ma mi bolia ghetai a un’ala de custu tema, chi ia giai pigau candu fui diretori de custas pàginas. Biu dd’eis chi, agiumai in dònnia telegiornali, teneus calincuna nova de genti nodida morta? A candu unu giogadori de fùbalu; a candu una polìtica; a candu unu professori; a candu un’atora; a candu unu Nobel e unu Oscar; a candu unu cantanti natzionali, a candu una chi at imbruconau in Cinecità.

Seus ammantaus de genti nodida chi morit. Ma nodida po chini? Sa televisioni ddus pesat nodius e ddus interrat nodius. Dda depeus acabai. No est chi unu chi est bessiu in su giornali po novas de bregùngia depit essi arregordau po sèmpiri! No est chi, si at passau dexi o bint’annus in sa televisioni chistionendi de essi bociu o nono a calincunu, depit tenni s’onori de essi arregordau, candu morit. Ajò! Candu dd’eus a acabai?

Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22

A cura di Michele Antonio Corona


E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon