Crèsia. Apustis de sa morti de su Paba is chistionis contras no si-ndi studant
Biendi-ddu benedixendi su mundu de cussu passaditzu in sa parti de ananti de sa Basìlica de santu Pedru, paba Franciscu pariat sanau. De cussu passaditzu etotu nd’est bessiu sa primu dii e ingunis dd’at connotu su mundu, de ingunis etotu at saludau a totus, innantis de si morri su mangianu infatu. Podeus nai chi sa vida sua de Paba est cumentzada e acabada cun sa benedizioni a su mundu interu: sa prima e s’ùrtima.
Imoi chi seus scriendi no est ancora nodiu chi su cardinali Bèciu potzat intrai a su Cunclavi po su chi dd’est acontèssiu cun sa giustìtzia vaticana, cundennau, e poita su Paba dd’iat cumandau de lassai a un’ala totu su chi ddi spetàt de cardinali. Me in is cidas passadas s’abogau de un’òmini de finàntzias, chi cun Bèciu pariat acapiau a strintu, at presentau càusa a cussus chi a su cardinali de Patada ddu funt acusendi: Perlasca, Cioferri e Chouqui.
Su motivu est chi su giugi Alessandro Diddi iat postu asuta de segretu unu muntoni mannu de messàgius intra de cussus tres, narendi ca no fiant de importu po su protzessu. Candu s’abogau de Rafieli Mincione at fatu arrecursu a sa Corti internatzionali de Giustìtzia, cussus giugis nd’ant bogau su segretu de cuddus messàgius e ant scobertu chi sa cosa no est diaici lìmpia comenti pariat. Duncas, imoi is cardinalis depint detzidi chi torrai a fai intrai a Bèciu a su Conclavi o no e cun custu depint torrai a fueddai de giustìtzia in Vaticanu e de totu su chi est acapiau a custu tema.
In prus, totus cussus chi fiant contras de su Paba no si funt chelliaus imoi apustis mortu, ma nd’ant torrau a pesai unu muntoni mannu de chistionis. Segundu issus sa spaciada de paba Beneditu no si fiat dimìtiu, ma si fiat postu sceti a un’ala; duncas, no tocàt a fai a un’àteru Paba. In prus, cun chistionis de pibincherias latinas, no pesadas mai de professoris de importu, is fueddus de Beneditu parint chi lassessint a cumprendi chi su paba tedescu no si siat dimìtiu.
Ammiteus puru custa cosa, chi deu no creu po nudda, ma Beneditu no est mortu sa dii in fatu a is dimissionis: est mortu noi annus apustis. E no fiat incriau in d-una presoni o acapiau a cadenas. In prus, at tentu sa possibilidadi de fueddai e de scriri: poita no at nau cun craresa su chi narat oi calincunu? Ma su chi prus de totu mi fait spantai e axebiai est chi is chi susteniant a Beneditu no si funt chelliaus cun sa morti sua e ant sighiu sa batalla contras a Franciscu.
Imoi chi est mortu Franciscu sa muina est custa: chi su Paba chi arribat benit elìgiu de is cardinalis fatus de Franciscu, no balit. Torra! Ma si parit, si fessit beru su chi narant, chi sa stòria de sa crèsia e su Spìritu Santu si firmint po unu fueddu latinu cuau cun cura?
Chi si potzat e si depat no essi sèmpiri de acòrdiu cun su Paba est cosa normali; ma a ddi nai totu cussu muntoni de perrerias est, prus o mancu, comenti a essi erèticus. A parti totu, podeus ancora bivi comenti a cristianus catòlicus cun custas partziduras chi si faint dannu sceti? Po cantu ancoras eus a bivi in gherra?
E chi su Paba chi benit est unu antigu, chi scònciat cussas cosas postas in pei de Franciscu e chi no praxit a su chi dd’ant criticau, s’eletzioni cosa sua at a essi giusta? Eus a biri.
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare