Martedì, 12 Maggio 2026

 

Su Pòburu de Assisi

Babbu nostu

Chi sa primu parti de su Babbu nostu (scrita in su nùmeru 13-14) s’at fatu a connosci unu Frantziscu chi sciit frorigiai s’oratzioni imparada de Gesugristu cun àterus fueddus de sa Bìbbia, in sa parti de duus podeus biri sa bellesa de unu coru chi s’est fatu pigai totu de sa stima de Deus. Difatis, si biit luegus chi is fueddus chi aciungit no nascint de unu sfortzu de stùdiu o po fai bella figura cun chini ligit o ascurtat, comenti a bortas acontessit candu si sighint is fueddus de calincunu spertu de Bìbbia, de spiritualidadi o de teologia, ma funt fueddus chi nascint e bessint de unu coru chi s’est fatu preni de Deus.

Candu scriit sa de cuatru intra is pedidas de s’oratzioni, asusu de su pani de dònnia dii, Frantziscu no pensat luegus a su chi Deus donat a is fillus suus po papai e po campai, ma a su Pani de sa missa, a su Corpus santu de su Fillu de Deus. No iat a essi stravanau chi Frantziscu candu scriit cussu fueddus siat pensendi a su Vangelu de Giuanni, candu Gesus narat: No est Moses a s’essi donau su pani de su celu, ma est Babbu miu chi s’at donau cussu pani; su pani de Deus chi calat de su celu e donat a su mundu sa vida (6,32-33).

Ma est finas su chi is Babbus mannus de sa Crèsia ant scritu sboddiendi is chistionis de su Babbu nostu. Duncas, Frantziscu arricit de sa Traditzioni e torrat a donai a is chi ddi funt acanta. E candu arribat a su tretu de su perdonu, su scritu est ancora prus bellu. Medas bortas su chi naraus e scrieus po Perdona-sì is pecaus nostus comenti nosu perdonaus a is depidoris nostus est totu cuncentrau cara a su sfortzu chi tocat a fai in su perdonu de is àterus: Chi no perdonas a is àterus chi tenis acanta, mancu Deus at a perdonai a tui etotu. Una manera po apretai a su perdonu.

Ma po Frantziscu finas sa possibilidadi de perdonai a is àterus est donu de Deus, est realtadi de pediri a issu etotu e scriit: E su chi nosu no arrennesceus a perdonai in totu, tui, Sennori, dona-sì sa gràtzia de ddu podi perdonai, chi diaici po amori tuu podeus stimai cun coru bonu a is inimigus nostus e podeus pediri a tui s’amparu po issus, no torrendi a nemus mali po mali cun s’impreu de essi sèmpiri agiudu po totus. Sceti custus fueddus iant a bastai po cumprendi s’ànimu mannu de su Pòburu de Assisi.

MAC


E' questo il tempo giusto per abbonarsi a L'ARBORENSE

Il giornale direttamente a casa tutte le settimane.

Scopri come fare

 

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon