Lunedì, 04 Maggio 2026

 

Narabuia. Genti meda po biri e tastai is tzìpulas a bentu fatas e fritas de is fèminas

Festa manna in Narabuia in su de tres domìnigus de Carèsima po sa sagra bella de is Tzìpulas a bentu. Una bidda bestida a festa po arriciri sa genti meda chi est arribada po biri a is fèminas faendi is tzìpulas in d-una manera diferenti de biddas meda. Giai de su mangianu de domìnigu 8 de martzu s’oferta est stètia bella e saborida.

S’Assòtziu Tocoele at apariciau unu caminu po biri is nuraxis narabuiesus de Nuraghi Aresti e de Litzos. Ddoi est stètia sa possibilidadi de connosci logus de traditzioni nuraghesa in d-una bidda chi sceti a dda biri si cumprendit chi tenit stima de sa pedra nuraghesa.

Is murus de is domus fatus cun cussa pedra niedda narant a solus sa stòria geològica de cussu logu e de is biddas asusu comenti a Sèneghe e Bonàrcadu. Su de avalorai is prendas de su territòriu est una cosa bella chi tocat a fai in dònnia sagra, po no arrui in su perìgulu de pensai sceti a su de papai.

Duncas, una bella passilada impari po connosci is nuraxis e po podi biri logus de importu. A acabbu de mangianu su tzentru de sa bidda s’est prenu de paradas e de statzus. A bendi ddoi fiat dònnia gràtzia de Deus, ma no sceti de bendidoris bènnius de dònnia logu po agatai clientis, ma genti de àteras biddas innui sa fritura est cosa de importu: Bonàrcadu, Sèneghe, Tzeddiani, Otzana, Nurachi e Busache.

Donniuna de custas biddas at tentu unu statzu e at fritu sa spetzialidadi sua sena de tìrria o de gelosia peruna. Una cosa chi amostat sa bellesa de fai impari e de permiti a àterus de fai biri e bendi is produsimentus insoru. De nai ddoi est sa bellesa de is domus e sa pulisia de totu su tzentru.

No est po bantai a nemus, ma no est sèmpiri chi si biit una bidda diaici lìmpia, no sceti innui ddoi est sa festa, ma finas in àteras arrugas e logus.

Bastit a pensai a su parcu de giogus chi ddoi est a s’intrada arribendi de Santeru, innui pipius e piciocheddus fiant gioghendi o sètzius chistionendi. In prus, ddoi fiat sa possibilidadi de firmai sa màchina in logu seguru e calincunu s’est sètziu a papai unu cantu de pani e casu in sa mesixedda.

Po essi onestus, tocat a nai chi sa cortilla de sa cresiedda de Santu Pedru no dd’ant limpiada e s’erba fiat arta, ma sa genti – chi at aggradèssiu sa bellesa de cussu logu – no at tìmmiu in totu sa dii de fai una passillada e de dda bisitai cun praxeri. Invècias, sa crèsia de santa Reparada fiat aberta, lìmpia e cun luxis allutas.

No parit, ma est una cosa bella e genti meda est intrada a dda biri e mancai a fai calincuna oratzioni. A prus de turronajus, artistas cun pinturas, bendidoris de gorteddus e de cinturas de peddi, ddoi fiat un’Assòtziu cun bestimentas medievalis.

Una pariga de piciocus e de piciocas – de su chistionai pariant de Casteddu – chi ant amostau a sa genti trastus e ordìngius medievalis. Bestius aici, teniant manera de fai a cumprendi comenti si scriiat in cussu tempus, comenti is cuadderis o sordaus imperànt spadas e armas, comenti si papàt e si bistiant in cussu tempus.

In prus, si podiat finas imperai s’arcu e ddu provai. Ma totu sa festa teniat sa punna de fai tastai is tzìpulas a bentu, poita no si faint a imbudu ma cun is manus: una fèmina ddas ghetat e una ddas girat. Po chini no est stètiu in Narabuia, a s’annu chi benit!

Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22

A cura di Michele Antonio Corona


E' questo il tempo giusto per abbonarsi a L'ARBORENSE

Il giornale direttamente a casa tutte le settimane.

Scopri come fare

 

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon