Cultura. Is bibliotecas de praja crescint e s’acostant sèmpiri de prus a s’arena
Sa praja est de annus meda sa punna de s’istadiali de is italianus, de is sardus e, sèmpiri de prus, finas de totus cussus europeus de su cabu de subra chi ndi calant a su mari nostu po si gosai calincuna dii de soli. De seguru, si-nci sterrint in s’arena po si pasiai e si gosai sa bellesa de sa terra nosta, ma finas po pigai unu libru o unu giornali e si-ddu ligi.
In totu s’annu seus sèmpiri curri curri e no teneus tempus po ligi calincuna cosa chi siat unu romanzu, unu scritu de scièntzia, de polìtica, de stòria o po su spìritu. Po cussu comunus meda de Itàlia e de Sardigna presentant sa possibilidadi de tenni unu logu innui pigai unu libru po cussa dii e de ligi calincuna cosa de bellu. In logus acanta de nosu etotu sa biblioteca comunali tramudat de sa bidda o de sa tzitadi e portat unu muntoni de librus in d-una strutura pesada a s’aposta.
Mi benit a conca sa biblioteca de Mandriola, in comunu de Santeru, cussa de Santa Caderina de Pitinurri po su comunu de Cùglieri, de Turrimanna po Aristanis, de Santu Giuanni de Sinis po Crabas. Forsis nci-nd’at àteras puru, ma no nci seu arrennèsciu a ndi sciri de prus. Custas bibliotecas de praja faint unu servìtziu bellu meda poita funt abertas totu sa cida, a bortas finas su domìnigu, e genti meda andat a pediri librus.
A bortas faint puru fainas po piciocheddus o po giòvanus, circhendi de fai pigai sabori a sa ligidura e de agiudai su traballu chi sa scola fait de cabudanni a làmpadas. In s’istadiali nci depit essi giogu e spàssiu, ma no fait dannu a ligi e scriri. In calincunu de is logus nomenaus si faint finas atòbius culturalis, si presentant librus e si faint cunferèntzias de cultura, de poesia, de arti e de scièntzia.
Finas is parròchias chi funt acanta de mari ponint in pei fainas bellas de cultura e de spiritualidadi. Totu custas fainas o struturas funt acanta de su mari, ma unu nci depit andai o ddas depit circai. Me in is diis passadas seu stètiu in sa marina de Gonnesa, acanta de Igrèsias, e apu biu una cosa chi mi parit bella a contai a totus, mancai comenti a una idea de arrepiti finas in logus nostus.
Ingunis, in Plaja de Mesu, ddoi est una biblioteca acanta acanta de s’arena: candu unu firmat sa màchina in su parchègiu e pigat s’arrughixedda stèrria a linna po intrai a sa praja, stumbat asusu de cudda domixedda de linna innui ddoi at scritu biblioteca. Ddoi est unu aintru prontu a donai a chini ddu domandat dònnia genia de libru: po mannus o po pipius, in d-una pariga de lìnguas, de dònnia calidadi de matèria.
Su bellu est chi no depis andai a ddu circai, ma parit – comenti dd’ant posta sa domixedda – chi ti siat abetendi po ti donai su beni bèniu. Fait praxeri a dda biri poita est bellixedda, poita est acanta de cussa innui ti donant novas o informus, acanta de cussa innui ti podis pigai puru calicuna cosa de bufai o papai.
Duncas, candu unu intrat a sa praja, nci depit scudi asusu e ddi pigat de prus sa gana de ligi. In prus, podit pigai su libru sceti po cussa dii de mari e a su merì nci-ddu torrat; oghinou ddu podit aguantai po una cuindixina de diis e ddu torrat in bidda o in calisisiat biblioteca de su circùitu regionali.
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare