Domìnigu. Si podit ancoras andai a su sartu in dii de cassa cun sa famìllia?
Donniunu tenit s’arti sua e ddi podit praxi a fai cussu chi ddi parit giustu, ma sena de fai dannu a is àterus a issu etotu. Custu podit balli po dònnia faina e in dònnia tempus. Si cumprendit chi si chistionat innoi de sa lei, de sa sotziedadi e da sa comunidadi, e no boleus intrai in cosas de religioni o de fidi.
Epuru, su chi m’est acontèssiu domìnigu si ddu depu contai, po intendi de bosàterus unu fueddu de torrada. Fui in s’olivàriu arregollendi-ndi cussas cuatru mèndulas chi su bentu fridu de maju s’at lassau. Annada pòbera e chi fait prangi. In prus, tocat a pudai is matas, cun sa spera chi siat cussu chi no at permìtiu de-ndi fai bogai calicuna in prus.
Fiaus boddendi mèndula in dii de cassa, ma segurus de essi in cungiau nostu e serrau de paletus e de arretza de ferru. Si seus sèmpiri naraus: Seus in su cungiau nostu, serrau e seguru. S’àtera dii, fiaus in tres cun sa pipia e su catzeddu puru. Nd’eus boddiu cussas menduleddas e fatu unu girixeddu po castiai comenti est s’olia.
De atesu bideus a cassadoris a fusili chi fiant castiendi atesu. Toca, toca ca si-nci stesiaus… no si sciri mai chi no si biant e sparint. E unu de nosu: Ma candu mai! Gei no ant a essi diaci atrivius. In prus, innoi no podint intrai ca est cungiau serrau e est su nostu. Intrendi a sa màchina po si-nd’andai, alloddus! In cuatru e una pariga de canis a dexi o doxi metrus, cun fusilis me in is manus e circhendi cussu chi no ddoi fiat ni in terra ni in celu.
E deu: O su maistu, seus cun sa pipia e cun su cani. E unu de cussus: Gei s’eus biu, abarra chietu. E deu torru a nai: Deu gei seu chietu, ma ti parit cosa giusta de essi in su cungiau miu a fusili? E chi mi pòngiu asusu o a palas de una mata? E cussu: Gei ti bideus! Mi-ndi seu andau e apu cumentzau a tzerriai genti po cumprendi chi teniant arraxioni o no.
Sa lei est fata po is cassadoris e no po is meris de is cungiaus. S’artìculu 842 de Còdixi Tzivili e sa Lei 157 de su 1992 narant chi is cassadoris tenint proibimentu de cassa sceti in logu pùbricu innui giogant pipius o mannus, in curtillas, in argiolas, in logus acanta de domus de sartu, in sartus innui ddoi funt campus po fai sport, o in cungiaus serraus segundu is detèrminas de lei. Duncas?
Is cassadoris podint intrai a su terrenu miu sena de tenni proibimentu perunu? Eja. Chi ddus agatu aintru de s’olivàriu no ddis potzu nai nudda? Eja. Chi s’acotzant a una mata de mèndula o de olia o de figu o de arenada e deu arribu ddus depu lassai? Eja. Chi agatu sa cresura abasciada a su meigama, candu a mangianu fiat in pei no ddus potzu batallai?
Gei potzu, ma no nci-ddus potzu bogai. Is cassadoris po sa lei podint intrai a dònnia logu, candu tenint su permissu de cassa. E deu depu timi chi pesu asusu de una mata po dda pudai o po ndi scudi calicunu frutu? Eja. Insaras, serru su cungiau segundu sa determina de lei, diaci no intrant prus. Andai a pregontai ita depeis fai, ca si passat sa gana.
Sa cresura depit essi a artària giusta; tocat a fai domanda a s’ufìtziu de cumpetènzia e no est cosa pitica.
Duncas, sena de tenni nudda contras de is cassadoris, mancai cussu de bociri animalis poi sport no mi pàrgiat una cosa bella, sa lei si parit giusta? Podint sparai in d-unu logu serrau e innui ddoi funt matas chi funt donendi frutu? In prus, chi mi biint de atesu, poita depint intrai etotu?
Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22
A cura di Michele Antonio Corona
E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE
Approfitta delle nostre promozioni.
CLICCA QUI per sapere come fare