Sabato, 02 Maggio 2026

 

Piciocus e giòvunus. Ita ndi sciint de su chi tenint a ingìriu dònnia dii?

Calincunu annu a oi m’est arribada una tzerriada a su telefoneddu chi m’at fatu pensai meda. Mi fiant pregontendi chi fia prontu a fai una parighedda de oras de religioni in d-unu istitutu de formatzioni professionali, in Sibì, imparendi a is piciocheddus sa religioni. Deu? Pròpiu deu? Essendi un’istitutu chi no dipendit de su Stadu, ma de sa Regioni, no nci fiat bisòngiu de su eja de sa Cùria, mancai no creu chi iat a ai tentu problemas a mi ddu donai.

Tra i maistus, maistas e professoris de religioni, chini s’iat a pigai sa detèrmina de no andai a scola po totu s’annu, in d-una scola statali, po fai dexi oras a s’annu in d-unu istitutu po braberis? Piciocheddus, mascus e fèminas, chi no ant acabau sa scola e funt intraus a custa scola po imparai un’arti. Deu mi seu pensau, tres annus a oi, e ita ddis apu a imparai a custus piciocheddus e piciocheddas, chi gana de traballai e de studiai ndi tenint pagu etotu?

Giai in sa scola de s’òbrigu de religioni no ndi bolint fai, e comenti at a essi in custa? Epuru, in custus annus – tenendi dexi oras de religioni a s’annu po dònnia classi – apu depiu connosci un’àtera realtadi. Custus piciocheddus tenint gana de cumprendi diaderus, de fai pregontas e de essi pregontaus de sa vida. Duncas, su primu annu apu fatu is religionis totus: islam, cristianesimu e ebraismu.

In prus eus chistionau de su buddismu e de s’idea chi tenint giòvunus meda: candu iat a essi bellu a torrau a bivi in su corpus de calincunu (re-incarnazione). E cussus piciocheddus ant dèpiu imparai chi su de torrai a bivi po su buddismu no est po faina bella, ma po is faddinas fatas in sa vida. Duncas, no est bellu a torrai a bivi in su corpus de calincunu àteru.

S’annu de duus eus circau de cumprendi comenti si sceberant detèrminas de sa vida partendi de sa religioni o de cussu chi unu creit. Ma custu annu, s’ùrtimu de su caminu, si seus pigaus tempus po connosci genti chi bivit su chi disìgiat e chi narat. Duncas, mèrcuris seus andaus anca funt is mòngias de santa Crara, in Aristanis, po connosci a cussas fèminas chi bivint aìnturu de su monastèriu.

Candu si ddus apu nau, m’ant nau in deretura: E ita ddoi faeus nosu in cussu logu de tristura e de genti chi si-nc’est fuia de sa vida? O professori, est berus chi intrant in cunventu totu genti chi est stètia lassada de su sposu o chi bivit tristura manna? Deu ddis apu nau: Andaus e bieis bosàterus. Seis mannus e mannas e no teneis bisòngiu chi calincunu àteru pesit sa vida po bosu. Andaus e bieis.  

E diciai eus fatu. Seus andaus a bisitai a is mòngias e deu no ddus ia mai bius diaici citius, mentras mòngia Caterina fiat fueddendi. A unu momentu, unu piciocheddu at pregonatu: Ma imoi chi bivis innoi aìnturu prexada ses? Segura ses chi s’intrada in cunventu no siat mòvia de calincunu dispraxeri?  

E mongia Caterina narat: Seu prexada diaderus. Candu fui maista in sa scola de is pipius prus piticus, fui prexada de cositeddas, ma no de sa vida. Imoi, invècias, seu prexada de su chi seu, de su chi fatzu, de su chi tengu in coru. Forsis est pròpiu custu chi circant is giòvunus: genti chi sciit ita tenit in coru e ita bolit de sa vida sua. Cussus piciocheddus connosciant cussus scaleris innui pipant e si spassiant, ma no sciiant chini bivit ingunis cun sulenu e santidadi.

Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22

A cura di Michele Antonio Corona


E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

 

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon