Mercoledì, 29 Aprile 2026

 

Sa scièntzia puru narat chi a papai impari, assumancus su domìnigu, fait beni meda

Is stòricus narant chi est de doximilla annus chi seus papendi impari. De candu s’òmini est passau de sa cassa a sa pastura, de su essi banduleri in su sartu po circai fruta e arrexinis a essi massaju, eus imparau a si setzi a prandi impari. A bortas in su sartu no si podiat perdi tempus a si setzi, ma assumancus a s’atobiai po mussiai unu cantu de pani si fait de meda.

In sa terra nosta e in totu s’Itàlia de jossu est ancoras faina chi si fait sa de papai su domìnigu impari, mancari cun fradis e sorris e is famìllias insoru. Finas a candu funt bius babbu e mamma, is fillus faint finas chilòmetrus po essi impari. Candu morint, forsis si lassat calincunu domìnigu e calincuna festa, ma s’abarrat etotu impari a papai cun sa famìllia.

Duncas, no si parit spantu mannu chi siat bellu meda a papai impari. In prus, candu unu si setzit in sa mesa impari a àterus e chi tenit unu pagheddu de tempus po papai cun sulenu, cumentzant contus, arregordus e contant disìgius e fainas. Cantu arrisu si fait in sa mesa e cantu batallas intra de babbus e mammas contras a fillus chi torrant a domu de scola o de girai!

Epuru, pròpiu custu est su chi fait beni segundu una circa fata de su giornali americanu nodiu The New York Times. Sa giornalista Nicoleta Bagliano at pregontau a is italianus cantu bortas a sa cida si papat impari in d-una famìllia; nd’est bessiu chi su 74% de su chi at arrrespustu a is pregontas papat impari a sa famìllia o a àtera genti ses bortas a sa cida.

E, de custus, una parti manna no iat a lassai mai su pràngiu de su domìnigu cun pobidda e fillus e cun fradis e sorris e is famìllias insoru. Sa circa narat chi no est sceti poita s’est sèmpiri fatu, ma po su prexu de papai cun àtera genti e poita si podit streviai cun contus chi nci stèsiant is pensamentus de sa cida e de is diis de traballu.

E cussu giornali americanu at fatu sa circa po is chi ddu ligint, poita intra is americanus funt pagus cussus chi ancoras tenit custu imbitzu. Su prus papat in pressi, strantaxu e pani cun gaùngiu. Su pràngiu no est sentiu meda. A su mangianu si papant meda ous, lati, salamu o presutu e àterus màndigus chi po nosu no funt imbitzu a papai a mangianu.

Sa circa narat puru chi su papai impari fait intendi mellus chini ddu fait poita crescit su prexu de sa sotzialidadi e de no essi solus o cun pagu genti. Gei ddu scieus beni comenti is pichetadas funt momentu de importu po una famìllia, po amigus, po un’assotziu, po una bidda. In s’istadiali sèmpiri in prus logus si faint pràngius o cenas de bixinau, papadas po emigraus e disterraus, pichetadas in mari o in logus de friscura. Giai Plutarcu naraiat chi nosu no si cumbidaus apari sceti po papai e bufai, ma po papai e bufai impari.

E sa bellesa est custa! Est po cussu chi, candu unu no s’agatat beni cun calincunu, no s’intendit nimancu de andai a papai chi ddoi est cussa personi. E Platoni puru s’at lassau cussa òpera Simpòsiu chi arregordat sa bellesa de bufai impari e pigai determinas po sa tzitadi a ingìriu de una mesa.

In cussu tempus fiat cosa sceti po òminis, ma balit etotu. Duncas, no perdeus custu avesu bellu e circaus de ddu tenni comenti a faina de importu mannu po nosu e po fillus nostus.

Faina fatta cun s'agiudu de sa Regione Sardigna Avisu IMPRENTAS - L.R. 22/2018, art. 22

A cura di Michele Antonio Corona


E' sempre tempo per abbonarsi a L'ARBORENSE

Approfitta delle nostre promozioni.

CLICCA QUI per sapere come fare

 

Pin It

Iscriviti al nostro canale youtube

Guarda i nostri video dalla diocesi

YouTube icon