Di Veronica Moi
Durante la Santa Messa, tia Paolina interagisce con don Pedro, che ha preparato un’omelia in sardo, ricordando il suo lavoro nella miniera di Funtana Raminosa, in cui era addetta alla cernita del minerale, e successivamente il suo ruolo di mamma, nonna e bisnonna. Tante fatiche e affanni, che tuttavia, non hanno mai spento il sorriso, il segreto dei suoi cento anni.
Ai nipoti non risparmia baci e abbracci, non rifiuta un buon bicchiere di vino e neppure i selfie!
Commossa, ringrazia il sindaco Francesco Peddio, per il conferimento di una dedica da parte dell’amministrazione comunale e dell’intera comunità, e con grande disinvoltura, indossa per un giorno la fascia tricolore.

«Gli anziani ci ricordano quanto è importante la responsabilità di migliorare il paese e questa occasione è un esempio della capacità dei nostri piccoli centri di gioire gli uni per gli altri – afferma Peddio -. Tia Paolina ci insegna che dovremmo ricordarlo ogni giorno».
La poesia del figlio Otello:
Contat unu seculu de vida
cun tegus bene o male ch’est passadu
e donzi pestilenza has superadu
cun passienzia su male has suportadu
non siat sa tua dispedida.
Deo ti bido cun sos pilos canos
Ses arrivada a sos chentu beranos.
Don Pedro sa Missa hat celebradu
sa zente in sa piazza riunida
a tie tantu amore ti hat mustradu
mancare inferma resta ancora ischida
ca tenes su viaggiu rinviadu
restas ancora in gara in sa partida.
Mamma non ti reges pius rea
Ca portas sa carena tremulea.
Tue sias cuntenta de su passadu
tue sias cuntenta de su presente
pro tottu su tempus chi ti hat dadu
isperanzosa in tempus benente
sas cosas chi ti passana in sa mente
sun cosas chi as abandondadu.
O mamma tue sa vida l’has fata
De custu inde sias soddisfatta.
Non deves pensare a sa ezesa
possides tanta forza e tantu briu
restet sa viama sempre acesa
o mamma custu est su desizu miu.
A sa salida l’has dadu s’aviu
como ses pigandu sa discesa.
Deo ti fazzo s’augurios mannos
pro poder festegiare ateros annos.
Mamma custos ultimos gradinos
tue los fetas cun serenidade
ses arribada a una bella edade
chi tanta zente non sun arrividos,
non tenes pius sa facoltade
de cuddos sognos chi sun finidos.
Has ragiuntu custu traguardu
e sa morte arribet su prus tardu.
Su regalu l’azis fatu a mie,
ringraziu amigos e parentes
augurandu a totus sos presentes
festegiene chent’annos che a tie.